Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Τι «γεύση» έχει η δική σου ζωή ? μέρος δεύτερο

Η γεύση είναι η αίσθηση που έχει την κυριότερη σημασία για τη ζωή μας. Η γεύση που σχεδόν πάντα συνδυάζεται με την όσφρηση αφού είναι αλληλένδετες. Μέσω της όσφρησης γίνεται η αναγνώριση της τροφής και με τη γεύση μεταφέρετε η πληροφορία στον εγκέφαλο. Από τον εγκέφαλο μεταφέρονται τα μηνύματα θαλπωρής για μία γεύση οικεία στο σώμα μας ή αποστροφής για μία γεύση που μας προκαλεί αρνητικά συναισθήματα.


Το βρέφος αν το παρατηρήσετε από τις πρώτες του στιγμές στον πλανήτη πριν ακόμη αρχίσει την αναγνώριση μέσω όρασης κάθε τι το μεταφέρει στο στόμα, έτσι αρχίζουν να τοποθετούνται οι πρώτες του πληροφορίες μέσω όσφρησης και γεύσης στο υποσυνείδητο, πληροφορίες που θα ακολουθούν το βρέφος για όλο το υπόλοιπο της ζωής του. 

Οι πρώτες μας γεύσεις αλλά και μυρωδιές είναι γραμμένες εκεί μέσα στην αποθήκη του εγκεφάλου κι εμείς στο σήμερα μας πως τις παίρνουμε ? Τις παίρνουμε ως ασφάλεια ή ως ανασφάλεια χωρίς να μπορούμε να καταλάβουμε το γιατί.
Ίσως να έχετε παρατηρήσει ότι κάθε σπίτι έχει τη δική του αναγνωριστική μυρωδιά, μια μυρωδιά που μας δίνει το μήνυμα της οικειότητας, της θαλπωρής, της ξεκούρασης της ασφάλειας. Το σπίτι των γονιών σας έχει τη δική του μυρωδιά, ενώ το δικό σας έχει τελείως διαφορετική. Με τη λέξη μυρωδιά δεν εννοώ κάτι άσχημο ή αποκρουστικό αλλά είναι μία μελωδία, η μελωδία της ευτυχίας αυτή τη γνώριμη μυρωδιά. Μέσω μυρωδιάς δε, αναγνωρίζουμε τις τροφές μας, τα αρώματά μας και ότι άλλο. Μπορείτε να καταγράψετε τις μυρωδιές που σας κάνουν να νιώθετε ζεστασιά, θαλπωρή, ασφάλεια και αυτές που σας κάνουν να νιώθετε άβολα άσχημα. Τώρα αν προσπαθήσετε να θυμηθείτε γιατί αυτές σας προκαλούν να νιώθετε άσχημα και γιατί οι άλλες όμορφα, θα αναβλύσουν πληροφορίες από την παιδική σας ηλικία που θα σας δώσουν τις απαντήσεις. Μια παιδική κρέμα ας πούμε μπορεί να σας φέρει στην μνήμη στιγμές από τον παιδικό σταθμό και να θυμηθείτε κάποια γεγονότα πόνου ή πίκρας, οπότε ο εγκέφαλος μπορεί να έχει δώσει την πληροφορία ότι αυτή η κρέμα δεν έχει καλή γεύση ή ακόμη και να έχει καλή γεύση, εσάς να μη σας αρέσει. Αν κάποτε έγινε ένα συμβάν που σας έφερε σε δύσκολη θέση, πάντα μιλάμε για την παιδική ηλικία, μπορεί να το έχετε συνδυάσει μέσα από κάποια γεύση ή μυρωδιά οπότε και να την αποφεύγετε. 

Σίγουρα παίζει ρόλο και το γούστο μας ως προς τη γεύση μας. Αλλά ο συναισθηματικός μας κόσμος είναι επηρεασμένος άμεσα και έμμεσα από τις γεύσεις και τις μυρωδιές από εκείνες τις τρυφερές μας ηλικίες. Οι άνθρωποι που προτιμούν περισσότερο το γλυκό ή τη σοκολάτα είναι  ευαίσθητοι, τρυφεροί και με καλλιτεχνικές ανησυχίες. Γιατί η σοκολάτα βοηθάει την σεροτονίνη, την ορμόνη της ευτυχίας, όπου όταν αυτή είναι σε ισορροπία ο εγκέφαλος «τραγουδάει» και είναι πιο αισιόδοξος. Ωστόσο αυτοί οι άνθρωποι που αγαπούν το γλυκό είναι πιο ανοιχτοί και δοτικοί.
Οι άνθρωποι που προτιμούν τα αλμυρά είναι αυτοί που συνήθως ζούσαν σε ένα επικριτικό περιβάλλον και αναζητούσαν την νοστιμιά στη ζωή. Μια νοστιμιά που δεν την έβλεπαν οπότε η γεύση του αλμυρού, τους δίνει την πληρότητα της νοστιμιάς που λείπει από τη ζωή τους. 

Οι άνθρωποι που αγαπούν το ξινό είναι συναισθηματικά φορτισμένοι, καταπιεσμένοι και οριακά γνωρίζουν την αξία τους. Το πιθανότερο είναι να αντιμετώπιζα «ξινίλα» ή ειρωνείες από το περιβάλλον τους. Οπότε η γεύση του ξινού είναι αυτή που συνήθισαν και αυτή αποζητούν ως οικειότητα.
Πάνε όμως τα παιδικά μας χρόνια, τώρα είμαστε ενήλικες, οπότε μπορούμε να γνωρίζουμε ότι ο συναισθηματικός μας κόσμος επηρεάζεται από τις αρχικές γεύσεις μας, αλλά τώρα συνεχίζεται από εμάς.
Το στόμα μας είναι μία λίμνη όπου συνδέεται με το ποτάμι της ζωής που είναι ο οισοφάγος μας για να καταλήξουν όλα τα υγρά της λίμνης μας στον ωκεανό- στομάχι για αντλήσουμε από αυτόν την υγεία μας και την αρμονία μας.
Σε αυτή τη λίμνη που λέγεται στόμα κατά τη διάρκεια της μέρας, όπου δεν υπάρχει τροφή, τις στιγμές δηλαδή που είναι κενό τι γεύση έχει ? Πώς διαμορφώνετε αυτή η γεύση ? Η γεύση λοιπόν αυτή διαμορφώνετε από τις σκέψεις μας, τον λόγο μας και τα συναισθήματά μας. Οπότε τα υγρά που κατεβαίνουν από τον ποταμό μας στον ωκεανό μας τι είναι τοξικά- πικρά ή γεμάτα υγεία, προσευχή, αισιοδοξία- γλυκά ? Ανάλογα λοιπόν τι γεύση έχουν αυτά τα υγρά ανάλογη γεύση θα μεταφερθεί μέσα από τον ωκεανό μας σε όλο μας το σώμα. 

Υπάρχουν όμως και οι στιγμές που στην λίμνη μας αυτή θα τοποθετήσουμε τροφή. Η καλύτερη τροφή του κόσμου να είναι, αν η λίμνη μας είναι γεμάτη από δηλητήρια τότε η τροφή αυτή ελάχιστα μπορεί να μας επηρεάσει με την θετικότητά της. Δηλαδή αν επιλέγω να τρώω υγιεινά, αλλά παράλληλα όλο το τοπίο στη λίμνη μου είναι τοξικό, τότε η τροφή αυτόματα θα μετατραπεί κατά 80% σε τοξική. Για αυτό και μας κάνει εντύπωση, άνθρωποι που αποφεύγουν κάποιες τροφές ή κάνουν προσεκτική διατροφή γιατί δεν έχουν αποτελέσματα. Μα δεν γίνεται να έχουν αποτέλεσμα, η τροφή για να βοηθήσει αυτούσια θα πρέπει να βρει και το ανάλογο έδαφος. Σκεφτείτε το κάπως έτσι, θα σερβίρατε ποτέ το φαγητό σας σε ένα λασπωμένο πιάτο ή σε ένα πιάτο γεμάτο σκουπίδια ? Όχι, να φανταστώ είναι η απάντησή σας !Πολύ σωστά, άρα γιατί επιλέγω σε ένα στόμα, λίμνη το οποίο έχει μέσα του τόση πίκρα να βάλω την ουσία που θα θρέψει εμένα. Αυτή η ουσία θέλω να είναι ευλογία και να μεταφέρει όλα της τα θρεπτικά συστατικά με τον καλύτερο τρόπο στο σώμα μου. Όμως τελικά το σώμα μου τι παίρνει στα αλήθεια ?
Ο τρόπος για να καθαρίσω το στόμα μου- λίμνη μου είναι τόσο γνωστός σε όλους. Να κάνω μία προσευχή μέσα από την καρδιά μου, να νιώσω ευγνωμοσύνη, να την μεταφέρω μέσα από τον λόγο σε όλο μου το σύστημα, λίμνη, ποτάμι, ωκεανό ώστε το υγρό μου στοιχείο να προετοιμαστεί κατάλληλα. Όπως πλένουμε τα χέρια μας λοιπόν, όπως βάζουμε καθαρά μαχαιροπήρουνα, 

 τραπεζομάντηλα κλπ ας βάλουμε και την προσευχή μας πριν από το γεύμα μας.
Όπως είπαμε και στο πρώτο μέρος «Τι γεύση έχει η ζωή σου» και η ακοή είναι τόσο υπεύθυνη για μας. Οπότε την ώρα που εμείς θα καθίσουμε να φάμε, καλό είναι να μην επιτρέπουμε κανέναν ήχο άγχους, φόβου, τρόμου δηλαδή με μια λέξη η τηλεόραση. Όταν τρώμε δεν μιλάμε είναι μία έκφραση που την έχουμε ακούσει όλοι μας, αυτό που πραγματικά εννοεί η φράση αυτή είναι, δεν σκέφτομαι. Άρα την ώρα που τρώω δεν σκέφτομαι, συγκεντρώνομαι απόλυτα σε όλη αυτή τη θαυμάσια λειτουργία γιατί αυτή είναι άμεσα δεμένη με την υγεία μου τη σωματική και την ψυχική.   
Αν εμείς αναλαμβάνουμε το μαγείρεμα της τροφής μας επειδή κι εκείνη η στιγμή είναι πολύ σπουδαία, γιατί ετοιμάζουμε την ευλογία που θα μπει στο σώμα μας. Οπότε καλό είναι να μάθουμε να αφοσιωνόμαστε στη στιγμή που ετοιμάζουμε το γεύμα μας, με αγάπη και πολύ στοργή.
Το κάθε μας γεύμα λοιπόν να μετατραπεί σε ευλογία για να δώσει ανάπτυξη στο πνεύμα μας. Αν μετά από κάθε σας γεύμα έχετε τη διάθεση του ύπνου, αναζητήστε πόση τοξικότητα είχε το γεύμα σας και σε ποιους τομείς. Γιατί αν το γεύμα είναι καθόλα αγάπη και  πνεύμα δεν θα σας φέρει ύπνο αλλά ευεξία- υγεία- αρμονία και διάθεση μεγάλη. 

Τι γεύση έχει η ζωή σου, κάνε την δική σου έρευνα το χρωστάς στον εαυτό σου. Η ζωή σου να έχει πάντα τη γεύση που της δίνεις εσύ και αυτή να είναι γεμάτη γλύκα.
Όλο αυτό το μέσα σου θα μεταφερθεί να γλυκάνει τα πάντα γύρω σου από τις σκέψεις σου, τον λόγο σου και όλο σου το περιβάλλον. Αρκεί να είναι μέσα από την καρδιά σου όλα αυτά και όχι μέσα από την ψεύτικη γεύση που κάποιες φορές επιδιώκουμε να δώσουμε στους εαυτούς μας είτε με ουσίες που μόνο για μερικά λεπτά θα μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα και αμέσως μετά πέφτουμε σαν τα κάστρα στην άμμο.

Συνεχίζεται… 

ετικέτα ( ευημερία) 

Δωροθέα