Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Ένα «καβούκι» γεμάτο στερεότυπα…

Οι δυστυχισμένοι άνθρωποι είναι κλεισμένοι σε ένα «καβούκι» γεμάτο στερεότυπα…


Ο εγκλεισμός στο καβούκι μπορεί να αποβεί ή μοιραίος ή γενναίος.
Ο εγκλεισμός σε  αυτό το καβούκι θα αποβεί μοιραίος αν εμείς συνεχίσουμε να ζούμε μέσα στη δυστυχία του πόνου, μέσα σε αυτά τα στερεότυπα βάζοντας όσο περνά ο καιρός κι άλλα… «έτσι είναι η ζωή», «αυτά μας έμαθαν», «έχω συνηθίσει»… Ναι η δυστυχία είναι επιλογή και ίσως ένας δρόμος «σιγουριάς». Πάντως δεν είναι δρόμος τόλμης !!!
Το χειρότερο είναι να σπάσει αυτό το καβούκι κάποια στιγμή μόνο του, να έρθει η διαπίστωση «στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα» και τότε ο όλεθρος της θλίψης, του πόνου και του τέλους είναι γεγονός. 

Τόλμη θέλει να είσαι μέσα στο καβούκι και να αναζητήσεις το πώς και το γιατί βρέθηκες εκεί. Τόλμη θέλει να μη το σπάσεις αλλά να το κάνεις διάφανο.

Όντας μέσα σε αυτό το καβούκι αν αναζητήσεις τα στερεότυπα ένα – ένα αναρωτηθείς το γιατί τότε το καβούκι αρχίζει να μαλακώνει, στη συνέχεια γίνεται διάφανο κι εσύ καταλαβαίνεις ότι τόσο καιρό η ευτυχία ήταν τόσο κοντά, εκεί μέσα στο καβούκι σου. Τότε θα είσαι γενναίος γιατί το καβούκι θα γεμίσει θαλπωρή και ζεστασιά από το Φως της Γνώσης – Αγάπης. Έτσι βλέπεις τον κόσμο με άλλα μάτια, τα μάτια της Αγάπης !!!

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα