Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Η απόκτηση της Χριστικής Περιουσίας

Ο Ιησούς περπάτησε έναν δρόμο γεμάτο Πνευματικότητα. Ο ίδιος πήρε το Χρίσμα μετά από πολύ μελέτη και αγώνα. Το Χρίσμα είναι αυτό που τον όρισε σε εμάς ως Χριστό. Εκείνος μας άνοιξε το μονοπάτι της ελευθερίας, της ευημερίας και φυσικά της Αθανασίας.
Όλοι όσοι εργάζονται μέσα από την Πνευματική αναβάθμιση αναζητούν όλο και περισσότερο τον τρόπο να βρεθούν όλο και πιο κοντά στον Ιησού, να πάρουν τον ρόλο που τους ανήκει και να σταθούν στο πλευρό Του και του Πατέρα μας όταν έρθει η ώρα της κάθαρσης- κρίσης.


Όσο περπατάμε στο μονοπάτι που χάραξε ο Ιησούς με οδηγό τον Λόγο του και όπλο μας το Χρίσμα, που το πήραμε εμείς έτσι απλά μέσα από το Μυστήριο της Βάφτισης, γνωρίζουμε όλο και περισσότερα. Η γνώση μας ανοίγεται πλατιά για να μας βοηθήσει να φτάσουμε τον στόχο. Όσο εμείς διψούμε για την αλήθεια, τόσο ο Ιησούς μαζί με τον Πατέρα μας, μας τη δίνουν απλόχερα. Είναι μία περιουσία, ένα δικαίωμα όλων μας. 

Η θύρα που θα μας ανοίξει τον δρόμο να μπορούμε να δούμε το μέγεθος του θησαυρού που μας ανήκει ισάξια σε όλους, βρίσκεται μπροστά σε κάθε αναζητητή. Όσο ο εκπαιδευόμενος απαρνιέται το εγώ του και όλο το γήινο περίβλημά του, ο Πατέρας του ανοίγει αυτή την θύρα. Τα κλειδιά γι αυτή τη θύρα τα έχεις εσύ, ονομάζονται αφοσίωση και δίψα για Τον Σκοπό.
Στην ιστορία του Ευαγγελίου έχουμε την απεικόνιση της πραγμάτωσης αλλά το κλειδί της ταυτίσεως μας αποκρύπτεται. Πραγμάτωση θα πει να αρχίζουμε να δημιουργούμε μέσω πρακτικής τον Θείο Λόγο. Για να αρχίσουμε όμως την Ταύτισή μας με τον Ιησού, που σημαίνει να μπορούμε να κάνουμε ότι Εκείνος έκανε, θέλει πολύ υπομονή, γιατί αυτό το κλειδί το κρατά ο Πατέρας και θα το δώσει μόνο σε εκείνον που πραγματικά το χρειάζεται. Ο Πατέρας δεν αναζητά τον άξιο, αυτόν που θα το πάρει αν το αξίζει. Αλλά θα το δώσει σε αυτόν που το χρειάζεται πραγματικά και ουσιαστικά. Ο Πατέρας γνωρίζει ότι αυτός που το χρειάζεται δεν έχει πια εγώ και είναι απόλυτα δεμένος με το κοινό καλό επί της ουσίας. Οπότε θα του δοθεί το κλειδί. 

Ο εκπαιδευόμενος πνευματικός που θα αποκτήσει πρόσβαση σε αυτό το Άβατο μονοπάτι, ένα μονοπάτι που το πάτησε ο Ιησούς, οι μαθητές Του και οι Άγιοί μας. Ο αφοσιωμένος ζηλωτής θα μπορεί να απλώσει την ενέργειά του σε όλο τον πλανήτη. Η δύναμη, η γνώση και η ενορατική αντίληψη που θα του δοθούν θα είναι ατόφιο χρυσάφι από την αγκαλιά Του Πατέρα. Αναζητήστε το αυτό το χρυσάφι ανήκει εξίσου σε όλους μας. Κανείς αυτό το χρυσάφι δεν το κερδίζει ξαπλωμένος μέσα σε ένα βολικό εγώ. Αυτό το χρυσάφι θέλει απόλυτη αφοσίωση και ταπείνωση για να το πάρει κάποιος. Δεν δίνεται σε όσους αναζητούν άμεσους και εύκολους δρόμους λες και είναι εύκολη μέθοδος για αδυνάτισμα. Μαγικά ραβδάκια ο Θεός δεν τα προωθεί. Εκείνος λέει να εργαστούμε σκληρά. Σαφώς και δεν εννοεί την εργασία μας όπως την ξέρουμε, αλλά την εσωτερική μας φροντίδα.
Πώς μπορούμε να φτάσουμε να αντικρίσουμε αυτόν τον θησαυρό ? Πώς μπορούμε να αποκτήσουμε αυτό το απόκρυφο κλειδί ? Πώς γίνεται να βιώσουμε αυτή την αποκάλυψη ? Τέσσερα είναι τα βήματα.
Βήμα πρώτο : Θέλουμε μία συντονισμένη προσωπικότητα, δηλαδή έναν άνθρωπο που έχει εναρμονιστεί απόλυτα με την ψυχή του. Ένας άνθρωπος κλειδωμένος σε ιδέες, εμπειρίες και γήινες παρεμβολές με αγύμναστο νου και ασθενική διανόηση, δεν δίνατε να πάρει αυτό το μυστικό κλειδί. 

Βήμα δεύτερο : Να είμαστε μία αισθαντική παρουσία η οποία να μεταφέρεται κατά βούληση στο Αστρικό της περιβάλλον και να μπορεί με ευκολία να αντιλαμβάνεται τόσο τη γήινη διαδρομή, αλλά και τις άυλες Παρουσίες. Έτσι να μπορεί η παρουσία αυτή να βοηθά τους συνανθρώπους της και να μεταφέρει τις σωστές πληροφορίες στον Πατέρα. Ο Πατέρας μας χρόνια, είχε και έχει βοηθούς εδώ κάτω από τους οποίους κάνει «χρήση» την όρασή τους, την ακοή τους, τις σκέψεις τους και τον λόγο τους για να μπορεί να συμβάλει με τον τρόπο Του. Εκεί δηλαδή που κάποιος συνάνθρωπός μας έχει ανάγκη από κάτι, θα στείλει τους βοηθούς του να εκπληρώσουν τη βοήθεια αυτή. Οι έχοντες αισθαντική παρουσία, γνωρίζουν αυτόματα το Θέλημα Του Πατέρα και γνωρίζουν πως και με ποιο τρόπο να έλξουν ή να δημιουργήσουν μέσω προσευχής τον δρόμο για να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους. Όσο περνά ο καιρός οι συνάνθρωποί μας σκοτεινιάζουν και περισσότερο, το σκοτάδι έχει απλωθεί καλά στη γη οπότε οι παρουσίες αυτές που τάσσονται βοηθοί του Πατέρα είναι αρωγοί για όλους. 

Βήμα τρίτο : Η απομόνωση της Θρησκείας. Όπως έχουμε αναφερθεί ξανά, οι θρησκείες είναι μία ανθρώπινη δημιουργία χωριστότητας και όχι ενότητας. Εκείνος μας ζητά να γίνουμε όλοι ένα κάτω από τον ίδιο ουρανό. Άρα αυτός που θέλει να του δοθεί το κλειδί του θησαυρού θα πρέπει να έχει μία απόσταση από αυτό το γήινο «παιχνίδι» εξουσίας που τάσσει τους μεν πιο πιστούς από τους δε. Ο αληθινός ερευνητής έχει αναζητήσει όλες τις γνώσεις και έχει ενώσει τα κομμάτια έτσι ώστε να φτάσει στην αλήθεια. Τα όπλα που μας έχει δώσει ο Πατέρας είναι σκορπισμένα σε κάθε θρησκεία. Του να ανοίξουμε τον ορίζοντά μας και να έχουμε πανοραμική εικόνα είναι αυτό που θα μας οδηγήσει στο να πάρουμε το κλειδί. Οι άνθρωποι που είναι εγκλωβισμένοι, μουδιασμένοι, σκλαβωμένοι κάτω από ένα καθεστώς δεν είναι ελεύθεροι αλλά κυρίως δεν είναι αμερόληπτοι. Οπότε ένας νους σκλαβωμένος και προκατειλημμένος δεν μπορεί να είναι βοηθός του Θεού, γιατί όταν θα έρθει η ώρα της κρίσης ο άνθρωπος αυτός στο βωμό της σκλαβιάς του, θα αρχίσει τις διακρίσεις και φυσικά δεν θα αντιλαμβάνεται το Θέλημα Του Θεού. 
Βήμα τέταρτο : Η υπερηφάνεια αλλά και η φιλοδοξία φυσικά να είναι άγνωστες λέξεις για τον εκπαιδευόμενο. 

Και πως θα αποκτήσουμε τα σωστά προσόντα ?
Από τη στιγμή που η θέληση- δίψα και ο στόχος- πείνα του εκπαιδευόμενου είναι ένα και το αυτό με τον Λόγο, οι κανόνες είναι απλοί. Πρώτα μαθαίνουμε να ασκούμε την αβλάβεια και να τείνουμε να ταυτιστούμε με αυτή, δεύτερον μη ζητάτε τίποτε για τον εαυτό σας για προσωπική σας φιλοδοξία και τρίτον αναζητήστε τα σημεία του Θείου μέσα σε όλα τα πράγματα.

ετικέτα ( αποκαλύπτω ) 

Δωροθέα + Αλίκη Μπέιλη.