Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Αιθερικά αρχέτυπα

Τα αιθερικά είναι τα εξής : ενήλικος, κριτικός γονέας, πατρικό, μητρικό, παραγωγός, τελειομανής, όπως αναφερθήκαμε και στο προηγούμενο κείμενο ( Τα αρχέτυπα της Ψυχής).


Αυτά τα έχουμε όλοι, στην ουσία είναι οι δάσκαλοί μας που θα μας προετοιμάσουν για το ταξίδι μας πάνω στη γη, με σκοπό να αναπτύξουμε το δικό μας άστρο, να βρούμε το δικό μας αποτύπωμα.
Από ότι βλέπουμε οι λέξεις μας είναι γνωστές απόλυτα, όμως τι μπορεί να εννοούν αυτές οι λέξεις, αφού είπαμε ότι δεν θα τις δούμε με την κυριολεξία ?
Τα αρχέτυπα στον καθένα από μας βρίσκονται και τα 12 μέσα μας και μετά την ενηλικίωση μας ενεργοποιούνται ή μεταβάλλονται. Ενεργοποιούνται και τα 12 υπερ της ψυχής μας όπου τα μεν αιθερικά μετατρέπονται σε αστρικά και τα καρμικά- αστικά γίνονται οι φωτεινές μας ασπίδες. Αν όχι μετατρέπονται όλα σε αιθερικά δηλαδή σε δυνάστη. 
Είπαμε ότι και τα 12 ανοίγουν μετά τα 19 μας χρόνια, μέχρι τότε απλώς τα μεν αιθερικά δημιουργούνται ενώ τα αστρικά- καρμικά ανοίγουν δρόμους – περάσματα- οδηγούς σύμφωνα τις εσωτερικές μας «ανησυχίες». Σίγουρα όλοι μας είχαμε ή έχουμε έναν εσωτερικό οδηγό που μας δείχνει απόλυτα τι τραβάει η ψυχή μας!!! 

Ποιος είναι ο τρόπος που μας μπλοκάρουν τα αιθερικά όμως ? Από τη στιγμή που τις λέξεις που υπάρχουν στα αιθερικά τις ξέρουμε πολύ καλά, τις έχουμε βιώσει όλοι. Όλοι μας είχαμε ενήλικους στο πλάι μας που μας έλεγαν τι να κάνουμε ή την να μη κάνουμε. Ποια είναι τα πρέπει και ποια δεν πρέπει για να είμαστε «σωστοί» στην κοινωνία. Όλοι βιώσαμε με κάποιους τρόπους από έναν τουλάχιστον  κριτικό γονέα, ο οποίος μας  έκρινε σύμφωνα με τον ίδιο, με το παιδί του γείτονα, με έναν συμμαθητή μας κλπ. Όλοι μας είχαμε πατρικό και μητρικό πρότυπο, δηλαδή μέσα μας είχαμε πράγματα που θαυμάζαμε στους γονείς μας και σίγουρα ήταν οι ήρωες μας σε κάποιους τομείς και μέχρι κάποια ηλικία. Παραγωγούς γνωρίσαμε μέσα στο σχολείο ήταν οι δάσκαλοί μας και οι καθηγητές μας οι οποίοι μας ωθούσαν στο να παράγουμε για να είμαστε σωστοί στην ζωή μας. Όλοι τους πάντως αλλά κι εμείς οι ίδιοι είχαμε απωθημένο ίσως να είμαστε τελειομανής με σκοπό να παίρνουμε το άριστα από το σχολείο, το μπράβο από τους γονείς και το θαυμασμό των φίλων μας. Αν όλα αυτά που βιώσαμε έτσι κι αλλιώς, είναι δρόμοι που τους περάσαμε όλοι, καταφέρουμε και τα μεταποιήσουμε, τα μετατρέψουμε σε ευλογίες τότε αυτά τα 6 αρχέτυπα θα λειτουργήσουν υπέρ της ψυχής μας. 

Πώς να τα μετατρέψουμε ? Η αυτοβελτίωση είναι ο πιο σίγουρος δρόμος- τρόπος. Αλλά αυτή η μετατροπή πώς θα «πρέπει» να γίνει ?
Να μην επιτρέψουμε σχεδόν ποτέ να εμφανιστεί ο ενήλικος μας εαυτός παρά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις. Ο ενήλικός μας εαυτός στην πραγματικότητα είναι ο χαρακτήρας που αποκτήσαμε μέχρι τα 19 μας. Ένα «κατασκεύασμα» το οποίο αν του επιτρέψουμε να μας κάνει κουμάντο τότε θα χαθεί για πάντα το παιδί που έχουμε μέσα μας, αυτό το παιδί είναι δεμένο με την ψυχή μας. Όλοι ζήσαμε όπως είπαμε από έναν κριτικό γονέα, αν εμείς συνεχίσουμε να κρίνουμε- κατηγορούμε τους εαυτούς μας τότε αυτό θα είναι ένας όλεθρος γιατί δεν θα μείνουμε μόνο σε μας αλλά θα κρίνουμε και θα κατηγοριοποιούμε κάθε τι που γίνεται γύρω μας, γιατί το μυαλό έχει μάθει την αυστηρότητα και όχι την αποδοχή. Το μυαλό έχει μάθει τον φόβο, τον εκφοβισμό, τον πανικό και όχι τον σεβασμό. Αν συνεχίσουμε λοιπόν την κριτική η δυστυχία είναι στο τσεπάκι μας. Το  πατρικό και μητρικό ας τα διατηρήσουμε ως ένστικτα και τίποτε περισσότερο και σαφώς να τα αφήσουμε να

ενεργοποιηθούν κατάλληλα όταν χρειαστούν. Αυτά ας τα αφήσουμε να τα οδηγεί η καρδιά μας, γιατί το μητρικό έχει τρυφερότητα και το πατρικό έχει ασφάλεια. Ο παραγωγός μας από τα 19 μας και μετά ας είναι ο Λόγος του Πατέρα και κανένας άλλος και τότε η μανία για τελειότητα δεν χρειάζεται γιατί ως αυθεντικά παιδιά του είμαστε απόλυτα τέλειοι. 

ετικέτα ( Η Χιονάτη ) 

Δωροθέα