Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Μπορεί η διατροφή να μετατραπεί σε διαστροφή?

Η διατροφή είναι από τις πιο σημαντικές διαδικασίες στη ζωή του ανθρώπου. Η ζωή μας εξαρτάται άμεσα αλλά και έμμεσα από αυτή την ευλογημένη διαδικασία.


Πόσο όμως εμείς σεβόμαστε όλο αυτό το μεγαλείο της τροφής? Πώς μπορούμε αυτή τη διαδικασία εμείς άθελά μας να την μετατρέψουμε σε διαστροφή δηλαδή να στρέφεται εναντίον μας όλη αυτή η διαδικασία αντί υπέρ μας?
Το τι θα φάμε, πώς θα το φάμε είναι από τα σημαντικότερα σημεία.
Τι θα φάμε ? Σίγουρα το κρέας αλλά και το ψάρι είναι στην διατροφή όλων μας. Όμως έχουμε σκεφτεί τι τρώμε με το κρέας ? Τρώμε τον πανικό και τον φόβο του ζώου ο οποίος διοχετεύεται μέσα στο αίμα του την ώρα της σφαγής του. Απ’ ότι έχουμε δει δεν έχουν και την καλύτερη μεταχείριση ούτε τα ζώα, αλλά ούτε τα ψάρια. Αυτός ο φόβος και ο πανικός αλλά και ο πόνος δυστυχώς περνούν σε μας. Τώρα δε, ετοιμαζόμαστε σιγά- σιγά να υποδεχτούμε την γιορτή της Αγάπης, την Ανάσταση που έρχεται σε λίγες μέρες. Εμείς αυτή την Ανάσταση, αυτή τη γιορτή της Αγάπης πώς τη γιορτάζουμε? Μα με τόσο αίμα που χύνεται στο βωμό τίνος ? Της κοιλιάς μας και της γαστριμαργίας μας, πάντως το σκοτώνονται μαζικά τόσα κατσίκια και τόσα αρνιά και να γεμίζει η χώρα μας με τόσο άδικο αίμα, αυτό μόνο υπέρ μας δεν είναι αλλά σίγουρα δεν είναι αγάπη. 

Πέρα από το τι τρώμε υπάρχει και το πώς τρώμε. Ενώ για πολλά πράγματα στη ζωή μας κάνουμε το σωστό. Όπως για να βάλουμε τα καλά μας ρούχα θα κάνουμε μπάνιο. Για να πάμε μια επίσκεψη θα χτενίσουμε τα μαλλιά μας και θα περιποιηθούμε την εξωτερική μας εμφάνιση. Ενώ πριν πέσουμε για ύπνο θα βγάλουμε τα ρούχα μας και θα φορέσουμε ανάλογα ρούχα για τον ύπνο, θα πλύνουμε τα δόντια μας. Ενώ θα αλλάξουμε σεντόνια μια φορά τη βδομάδα. Τις κατσαρόλες μας και τα πιάτα μας θα τα πλύνουμε σχολαστικά. Για τη διαδικασία που μας κρατάει στη ζωή κάνουμε λες και δεν μας νοιάζει.
Εκείνη λοιπόν είναι ιερή στιγμή. Είναι η στιγμή που επικοινωνούμε με το σώμα μας και είμαστε υπεύθυνοι για την φροντίδα του. Όποτε καλό θα είναι να αρχίσουμε την ουσιαστική αγάπη για μας, μέσα από την τροφή μας.
Τη στιγμή του φαγητού μας είναι γνωστή η φράση « όταν τρώμε δεν μιλάμε», τι εννοεί όμως η φράση αυτή? Εννοεί δεν σκέφτομαι, σταματάω κάθε σκέψη και αφοσιώνομαι απόλυτα και ερωτικά με την διαδικασία της μάσησης. Πριν να καθίσουμε για φαγητό κάποτε κάναμε προσευχή, ποιος ήταν ο ρόλος της προσευχής? Να προετοιμάσει όλο μας το είναι μέσα από τη δόνηση των λέξεων για να καθαρίσει το σώμα μας και το μυαλό μας από τις τοξίνες όλης της μέρας. Εμείς θεωρούμε πιο σημαντικό να πλύνουμε τα χέρια μας, αντί να καθαρίσουμε το μέσα μας. Μπορούμε λοιπόν πριν από το φαγητό μας να κάνουμε έναν διαλογισμό και να πάρουμε μερικές ανάσες.

Διαλογισμό όπως να εξηγήσω στο μυαλό μου ότι τώρα θα φάμε οπότε τίποτε δεν με ενοχλεί και τίποτε δεν θα με διακόψει κατά τη διάρκεια της ευλογίας αυτής. Τρεις βαθιές ανάσες από τη μύτη και εκπνοή από το στόμα είναι κι αυτό βοηθητικό. Να μην επιτρέψουμε τίποτε να μας διακόψει την ιερή αυτή στιγμή. Δηλαδή δεν σηκώνω το τηλέφωνο, δεν βλέπουμε τηλεόραση, δεν σηκώνομαι να κάνω καμία δουλειά. 
Μετά από το γεύμα μας καλό είναι επίσης να συνεργαστούμε απόλυτα με τη χώνεψη. Να γνωρίζουμε ότι το σώμα μας χρειάζεται περίπου 1,5 με 2 ώρες για να χωνέψει την τροφή οπότε ας του δώσουμε χαμηλούς τόνους ως εργασία ή αν μπορούμε καθόλου.

Γενικά λοιπόν αφού όλοι μας θέλουμε το καλύτερο για μας, ας το δώσουμε στον εαυτό μας ως ευλογία μέσα από την ιερή στιγμή αυτή της τροφής μας για να μην μετατραπεί ποτέ σε διαστροφή, να στραφεί ποτέ εναντίον μας. Η υγεία είναι ο Α και το Ω στη ζωή όλων μας και ένα της βασικό κομμάτι είναι στα δικά μας χέρια. 

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα