Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

Τι «γεύση» έχει η δική σου ζωή ? μέρος τρίτο.

Η ζωή παίρνει τη γεύση που της  δίνεις. Μέσα στα δύο προηγούμενα κείμενα το πρώτο και το δεύτερο είδαμε πως οι αισθήσεις μας δημιουργούν τις βάσεις του χαρακτήρα μας. Αυτές κατά ένα μεγάλο μέρος είναι ένας δρόμος αναζήτησης και έρευνας μέσα εκεί στον τεράστιο λαβύρινθο το υποσυνείδητό μας.


Όμως οι αισθήσεις μας μέσα από την ανάλογη διαδρομή που πέρασαν αλλά και που συνεχίζουν να περνάνε τώρα είναι αυτές που θα μας οδηγήσουν να «πέσουμε στην παγίδα» των 7 θανάσιμων παθών. Θανάσιμα δεν είναι επειδή το λέει η εκκλησία μας μόνο. Όλο αυτό δεν είναι ένας δρόμος θρησκευτικός, αλλά βιολογίας και ψυχολογίας. Απλώς εμείς έχουμε μάθει να ακούμε αυτόν τον όρο μέσα από θρησκευτικά βιβλία και ιερωμένους και δυστυχώς σε αρκετούς βγαίνει μία μορφή αντίδρασης και αντίστασης σε όλο αυτό το κομμάτι. Ναι ίσως να έχετε δίκιο ως προς τη διαδρομή της εκκλησίας. Όμως όταν θα βρίσκεστε στο κρεβάτι του πόνου τι θα πείτε στον εαυτό σας ? «Έκανα επανάσταση?» «Πήγαινα κόντρα για να τους δείξω εγώ?».  
Αναζητήστε σε βάθος και επί της ουσίας την κάθε διδασκαλία. Δεν φταίει καμία γνώση αν ο δάσκαλος δεν είναι σωστός. Το να ερευνήσετε τη γνώση που βρήκατε έτοιμη σε βάθος είναι δικαίωμά σας και φυσικά πρόκειται για τη δική σας ζωή. Όσο και να βρίσετε, όσο και να θυμώσετε με τον όποιον, στον μόνο που θα κάνετε κακό τελικά είναι ο ίδιος σας ο εαυτός και το σώμα σας. Που το σώμα μας όταν πάρει μια τελική ευθεία μέσα από μια αρρώστια μόνο ένα θαύμα τη σώζει και τότε δεν θα σας νοιάζει ο υπεύθυνος της όποιας εκκλησίας, αλλά θα ζητήσετε την ίδια τη γνώση- την ουσία- τον Θεό. Ίσως ήρθε η ώρα να το κάνετε από τώρα. 
Σίγουρα λοιπόν μετά από κάποιο σας γεύμα θα πέσατε σε μορφή λήθαργου. Είναι μία διαδρομή που την έχουμε περάσει όλοι πιστεύω. Την ονομάζουμε κραιπάλη!!! Μετά από τέτοιες μορφές κακομεταχείρισης δυστυχώς ο Ανώτερος φλοιός του εγκεφάλου μας αρχίζει και κοιμάται. Με αποτέλεσμα να λειτουργεί μόνο ο κατώτερος εγκέφαλος ο οποίος συνδέεται με το 3 μας κέντρο εκεί που είναι το στομάχι μας. Στο σημείο αυτό είναι συνδεδεμένα σχεδόν όλα μας τα πάθη.  Ένας άνθρωπος που παίρνει εντολές από το στομάχι του και τον κάνει κουμάντο ο κατώτερος νους είναι μόνιμα φυλακισμένος σε ένα σώμα δυνάστη. Τότε υπερ- ισχύει γι αυτόν τον άνθρωπο η μαύρη  χολή και μέσα από το αίμα μεταφέρεται παντού ο πόνος και η δυστυχία. Οι σκέψεις αυτού του ανθρώπου αρχίζουν και τελειώνουν στην κοιλιακή του χώρα. Πώς γίνεται αυτό ? Μα στην προσπάθειά του να καλύψει την γεύση της ζωή του, ο άνθρωπος αυτός βάζει λάθος στόχους, έχει σκέψεις που γυρίζουν γύρω από τη γεύση. 

Ας δούμε ένα ένα τα πάθη πως και τα εφτά συνδυάζονται κυρίως με τη γεύση μετά την όσφρηση και τέλος την ακοή. Γιατί συνήθως οι άνθρωποι  είναι κυριευμένοι από την γεύση τους οι άλλες τους αισθήσεις λειτουργούν οριακά. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν συνήθως αλλεργίες, ημικρανίες, συνάχι, πονοκεφάλους, προβλήματα στον αυχένα, στους σπόνδυλους, στα πόδια. Ενώ σαν άνθρωποι είναι ανοιχτόκαρδοι, ευρυμαθείς, φιλήσυχοι, δοτικοί αναζητώντας πάλι τη γεύση.
Τα πάθη είναι : υπερηφάνεια, φιλαργυρία, μοιχεία, φθόνος, γαστριμαργία, θυμός και ακηδία( οκνηρία- αμέλεια).
Αυτά και τα 7 είναι απόλυτα συνδεδεμένα με τη γεύση που έχει αποκτήσει η ζωή μας. Από εκεί ξεκινούν όλα μας τα ξεσπάσματα που υποτίθεται πως έχουν στόχο τον περίγυρό μας αλλά ο τελικός αποδέκτης είναι το σώμα μας και όλος μας ο συναισθηματικός κόσμος.
Τα πάθη αυτά λοιπόν που ενεργοποιούνται από τη γεύση μας είναι αυτά που σκλαβώνουν τον νου μας και τον κάνουν να είναι δεμένος με τον κατώτερο νου, με την ύλη και τις απολαύσεις της σάρκας. Ένας νους υπερήφανος, φιλάργυρος, μοιχός, φθονερός, που θυμώνει, που είναι ακηδός και λαίμαργος σίγουρα είναι απόλυτα δυστυχισμένος. Αναζητά πάντα την ευτυχία και δεν την βρίσκει εύκολα, αλλά ακόμη και να τη βρει ή θα την χάσει νωρίς ή δεν θα την αναγνωρίσει. Αυτός ο νους έχει μία μόνιμη μάχη που ξεκινάει από μέσα του. Οπότε για να «ανακουφιστεί» αναζητάει πάντα έξω από αυτόν τις «απολαύσεις» της ζωής με μια μορφή απόγνωσης μήπως βρει τη γεύση που του ταιριάζει. 

Έτσι αυτός ο κατώτερος νους εξουσιάζει κάθε πλευρά του ανθρώπου και δεν του επιτρέπει να ενεργοποιήσει τον Ανώτερο Νου. Αυτόν τον Νου που «κοιμάται» στη βάση της σπονδυλικής μας στήλης και λέγεται Κουνταλίνη. Για να ενεργοποιηθεί αυτός ο Νους, θέλει απόλυτη κάθαρση από τα πάθη και ο Κατώτερος Νους να σταματήσει να υπάρχει. Ο κατώτερος Νους είναι η κιβωτός του Νώε = Νους έσω ο οποίος όταν αποφασίσει να αποδράσει από τα Ύδατα του σκότους = 7 θανάσιμα πάθη- γεύση- όσφρηση- ακοή- αιθερικά αρχέτυπα, τότε πλημμυρίζει το σώμα του κάθε ανθρώπου με νέα Ύδατα για να καθαρίσει κάθε συναισθηματική γωνία στο σώμα μας. Έτσι βγαίνουμε σε μία νέα στεριά αναγεννημένοι με τον Ανώτερο Νου.
Οι αισθήσεις μας είναι απόλυτα δεμένες με τα αρχέτυπα μας. Οι αισθήσεις μας μαζί με τα αιθερικά μας αρχέτυπα αναλόγως την χημική ένωση που θα κάνουν θα έχουμε και την ανάλογη έκρηξη στο σώμα ( βλέπετε επίσης και το κείμενο

Η μετατροπή των αρχέτυπων σε Κίνητρα Αρνητικά )  

 . Ένα σώμα που έρχεται καθόλα ισορροπημένο, εμείς στην πορεία καταφέρνουμε να το βάλουμε στην διαδρομή της ασθένειας.
Αναζητούμε ποια από τα πάθη μας είναι ενεργοποιημένα με απόλυτη ειλικρίνεια, άλλωστε για την υγείας μας πρόκειται και για το συναισθηματικό μας υπόβαθρο. Τρόποι για να χειριστούμε όλο αυτό το κομμάτι υπάρχουν μέσα στα 7 μυστικά περάσματα.  

Το να σας δίνει κάποιος ένα φακό στο χέρι κι εσείς να επιλέγεται να τον έχετε σβηστό είναι δικό σας κομμάτι. Αναζητήστε την αλήθεια.

ετικέτα ( ευημερία ) 

Δωροθέα