Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Η γκρίνια και το τηγανόλαδο

Αν βάλουμε ένα τηγάνι με λάδι στη φωτιά και το αφήσουμε να κάψει, να κάψει, να κάψει. Τι θα γίνει? Το λάδι θα γίνει μαύρο λίγη ώρα μετά και θα βγαίνουν καπνοί από το τηγάνι.


Αν δεν ανοίξουμε παράθυρο, αποροφητήρα τότε το ντουμάνι θα γεμίσει όλο μας το σπίτι. Η μυρωδιά θα βρεθεί επάνω μας, στους τοίχους, στα έπιπλα και στις κουρτίνες μας, γενικά σε όλο μας το σπίτι.
Ανάλογα με το πόσο θα συνεχίζει το λάδι να καίει κάτω από αυτές τις συνθήκες μπορεί να μας μαυρίσει τα ντουλάπια και τους τοίχους της κουζίνας.
Το λάδι είναι εύφλεκτο υλικό και μπορεί να προκαλέσει φωτιά. Η φωτιά αυτή μπορεί να πάρει ανάλογες διαστάσεις. 

Τι κοινό έχει όλο αυτό που σας περιέγραψα με την γκρίνια ? Είναι ακριβώς το ίδιο. Η γκρίνια λοιπόν είναι ένα τηγανόλαδο που ανάλογα με τη συχνότητα που εμείς γκρινιάζουμε ανάλογες διαστάσεις θα πάρει όλο αυτό… αλλά προς τα μέσα μας. Όλη αυτή η μαυρίλα, το ντουμάνι θα είναι προς τα μέσα μας, ένα δηλητήριο που θα ρέει παντού. Στη συνέχεια δεν θα παραμείνει μόνο στο μέσα μας, αλλά θα μεταφερθεί σε όλη μας την οικογένεια αλλά και σε κάθε μας κατάσταση. Τόσο πολύ που θα μοιάζει σαν να μας κυνηγάει κάποια κατάρα…
Αυτή η κατάρα λέγεται γκρίνια και ξεκινάει από μας.
Βάλε στη θέση της γκρίνιας- κατάρα την ευγνωμοσύνη- ευημερία.
Περίμενε αρκετό καιρό να καθαρίσει το μέσα σου από τον πόλεμο που είχε. Οι ευλογίες θα αρχίσουν να έρχονται η μία μετά την άλλη.
Τώρα αν θέλεις να συνεχίσεις να έχεις ένα τηγανόλαδο στη φωτιά είναι μία δική σου επιλογή.

ετικέτα ( αναγέννηση) 

Δωροθέα