Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

Πλάνο- πλανήτης- πλάνη.

Τρεις λέξεις με κοινή ρίζα. Η πρώτη μας παραπέμπει σε σχέδιο, η δεύτερη σε κάποιον πλανήτη και η τρίτη μας παραπέμπει στο ψέμα.
Το να εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας να μπορεί να αναγνωρίζει το πραγματικό από το ουτοπικό- εφήμερο- ανούσιο είναι ένα βήμα λύτρωσης, απελευθέρωσης, ισορροπίας. Από τις τρεις λέξεις αυτές μόνο η μεσαία μπορεί να έχει δομή και υπόσταση. Η πρώτη – πλάνο μπορεί πολύ εύκολα να ανατραπεί και η τελευταία από μόνη της μας δηλώνει το ψεύτικο. 


Το εγώ μας είναι αυτό που μας δίνει την εντύπωση ότι θα ζούμε αιώνια. Έτσι μέσα από το μυαλό μας δημιουργούμε ένα πλάνο το οποίο μπορεί να αποδειχτεί πλάνη. Πόσο δύσκολο είναι να αναγνωρίσουμε την πλάνη, που μας δημιουργεί το μυαλό μας ? Ποια είναι η καθοδήγηση άραγε, να μην κάνουμε όνειρα ? Να μην κάνουμε σχέδια ? 

Ο εργάτης του φωτός, ο άνθρωπος που έχει μπει στην εσωτερική αναζήτηση με σκοπό και στόχο να πάρει τον Φοίνικα στα χέρια του, τουλάχιστον οφείλει να δει όλα τα βήματα που θα τον οδηγήσουν εκεί. Το αν θα τα εφαρμόσει ή όχι θα το επιλέξει ο ίδιος.
Η πλάνη μας λοιπόν ξεκινάει από το σώμα των συγκινήσεων το οποίο είναι δεμένο με τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας.
Η ζωή μας γενικά και ειδικά είναι μία πλάνη. Μοιάζουμε εμείς ότι είμαστε αυτοί που επιλέγουμε, όμως η ζωή έχει άλλη άποψη*.
Πλάνο = σπουδές … πλάνη = δεν είχα ιδέα ότι θα έχω έναν δύσκολο καθηγητή, ότι τα μαθήματα θα ήταν τόσο δύσκολα, ότι θα έπρεπε να διαβάζω τόσες ώρες, ότι όλο αυτό δεν θα μου επέτρεπε να βγαίνω κάθε μέρα έξω. κλπ
Πλάνο= σχέση… ερωτεύτηκες την/τον ξεκίνησε η σχέση αλλά εσύ νόμιζες =πλάνη, ότι θα είναι ένα μυθιστόρημα το οποίο θα το ζήσεις και θα τελειώσει κάπως έτσι  «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Έλα όμως που δεν είναι έτσι.
Πλάνο= δουλειά… πας στη δουλειά που επέλεξες αλλά δεν έχεις υπολογίσει το αφεντικό = πλάνη, τον συνάδελφο= πλάνη, το δεν έχω να σε πληρώσω= πλάνη, το λέω άλλα και εννοώ άλλα ( από τη μεριά του αφεντικού) = πλάνη. 

Πλάνο= κάνεις μωρό … αλλά νόμιζες ότι θα είναι σαν την κούκλα σου, δεν θα κλαίει όλη την ώρα, θα είναι ήρεμο, θα σε αφήνει να κάνεις δουλειές, θα σου επιτρέπει να είσαι όπως πριν = πλάνη.
Γενικά λοιπόν από τα μικρά παραδείγματα που δώσαμε στο πλάνο, μπορούμε να δούμε ότι την ώρα που εμείς δημιουργούμε ένα πλάνο μας λείπει ένα βασικό στοιχείο, η πραγματικότητα!!! Που όταν έρθει αυτή η πραγματικότητα τότε βλέπουμε το επίπεδο της πλάνης μας, «εγώ νόμιζα» λέμε συνήθως, έτσι χάνουμε την πίστη μας, την αυτοπεποίθηση μας και αναλόγως βγαίνουμε από τα νερά μας.
Πλάνη είναι επίσης = τα λεφτά φέρνουν την ευτυχία, ο γάμος ολοκληρώνει τον άνθρωπο, θα κάνεις ότι θες με τα δικά σου λεφτά.
Πλάνη ήταν όλος αυτός ο δρόμος γιατί μαθαίνουμε ίσως με τον χειρότερο τρόπο, ότι σε έναν τομέα που στηρίζαμε την ευτυχία, δεν ισχύει. Ο γάμος τελικά δεν είναι αυτός που νομίζαμε απόδειξη ότι έχουμε τόσα διαζύγια, αυτά τα ζευγάρια αλλιώς το φαντάστηκαν το πλάνο και τελικά άλλη ήταν η πραγματικότητα που τους έδειξε την πλάνη. Πλάνη ήταν ότι θα κάνουμε ότι θέλουμε με τα δικά μας λεφτά αφού τελικά κάνουμε ότι πρέπει και όχι ότι θέλουμε. Βάλαμε στη ζωή μας τόσα πρέπει έτσι τα λεφτά μας θα πάνε εκεί στα πρέπει και στις ανάγκες μας και τα θέλω μας τα ξεχάσαμε. 

Η πλάνη λοιπόν είναι γέννημα της σκέψης.
Από τη στιγμή που έχουμε αρχίσει να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις κάθαρσης του εγώ μας και των επιθυμιών του, τότε έχουμε αποκτήσει μία απόσταση από την πλάνη του εγώ.   
Η πλάνη είναι αυτή που θα μας βάζει σε μπελάδες καθημερινά η οποία θα ξεκινάει από το αιθερικό μας πεδίο, το οποίο ενδέχεται να μην είναι καθαρό.
Ο οδηγός που έχει καλύτερη ορατότητα λοιπόν από το μυαλό μας είναι η καρδιά μας και η ανάπτυξη της αφής.
Όταν η καρδιά ονειρεύεται χωρίς την παρεμβολή του μυαλού τότε σημαίνει:  αφήνομαι, επιτρέπω.
Ο εργάτης του φωτός δεν νοιάζεται πια αν θα θιχτεί, αν θα παρεξηγηθεί, αν δεν τον καταλαβαίνουν κλπ, πολύ απλά γιατί δεν βασίζεται στην γνώμη των άλλων, αλλά συνεργάζεται απόλυτα με τη Θεία ενέργεια. Γνωρίζει πολύ καλά ότι κάθε άνθρωπος δίπλα του έχει δικαίωμα να είναι αυτό που είναι και αποδέχεται απόλυτα κάθε πλάσμα γύρω του, χωρίς να του βάζει ταμπέλες και κατηγορίες. Το ίδιο ακριβώς κάνει και στον εαυτό του.  

Όταν η καρδιά ανοίξει προς το Θείο, ανοίγει και προς το 3ο μυστικό πέρασμα και το γεμίζει με το Φως της Αγάπης, την ενέργεια του καθαρού αιθέρα. Η ενέργεια αυτή θα περάσει αργά και σταδιακά στην αίσθηση της αφής. Κάποιοι από σας αυτή την ενέργεια της καθαρής αγάπης ίσως να την γνωρίζεται με το Reiki ( όχι το Reiki δεν είναι ο Φοίνικας) . Όταν η αφή μας αποκτήσει αυτή την αναβάθμιση, φεύγουμε σε απόσταση πια από κάθε μορφή κριτικής μπαίνουμε στον απόλυτο σεβασμό για κάθε τι που μας περιβάλλει. Είμαστε στην αποδοχή και κατανόηση.
Η αφή μας είναι αυτή που θα αναβαθμίσει  στην συνέχεια και τις υπόλοιπες αισθήσεις μας.
Είτε έχουμε reiki είτε όχι μπορούμε να ενώσουμε τα χέρια μας, τις παλάμες μας στο στέρνο μας με τα δάχτυλα κλειστά, όπως όταν κάνουμε προσευχή. Εκείνη την ώρα δημιουργούμε πυραμίδα με το 5κτινο αστέρι. Ενώνουμε 5+5= 10, ο αριθμός της Ιεράς Τετρακτύς.

Ενώνουμε τις δύο μας ενέργειες ( θηλυκή – αρσενική) με αγάπη και προσευχή. Τα δάχτυλά μας μετατρέπονται σε κανάλια επικοινωνίας με το Θείο. Τα δάχτυλά μας ενωμένα δημιουργούν την ένωση των αισθήσεών μας με τα 5 στοιχεία της φύσης. Τότε έρχεται η ένωση με το δέντρο της γνώσης Του Πατέρα και η αποδοχή του Δύο- Δία για να προετοιμαστούμε για τον Ζευς – ζεύξη- ένωση. 
Τα βήματα λοιπόν που μέχρι τώρα είδαμε για να οδηγηθούμε προς τον Μανδύα, είναι να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τις σκέψεις μας, να βρούμε την πλάνη στη ζωή μας. Να δοκιμάσουμε την ένωση των χεριών μας ως προσευχή για να ενεργοποιήσουμε τις κεραίες μας με το Θείο. Η ένωση με το Θείο χρειάζεται μία βασική προϋπόθεση, την αγνή πρόθεση

* η ζωή έχει άλλη άποψη: αυτό το κομμάτι για το ότι η ζωή έχει άλλη άποψη θα το δούμε σε παρακάτω κείμενο, για να καταλάβουμε αν όντως η ζωή έχει άλλη άποψη ή εμείς δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για όλα όσα μας συμβαίνουν και πως.

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα