Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Η Πολικότητα του Πυθαγόρα, του Ιησού και της Αγάπης

Κάθε άνθρωπος όπως έχουμε πει έχει ανάλογη δόνηση- πολικότητα. Αυτή η πολικότητα στον κάθε άνθρωπο αλλάζει ή μεταβάλλεται κάτω από ανάλογες συνθήκες και προϋποθέσεις. Ο φόβος, οι ανασφάλειες και γενικά όλο το φορτίο του αρνητισμού αλλάζει κατά πολύ την πολικότητα σε κάθε άνθρωπο. Τον μετατρέπει σε ένα πλάσμα γεμάτο πόνους και δυστυχίες.


Η εκπαίδευση που περνάμε, από την μέρα που αρχίζουμε να κάνουμε τα πρώτα μας βήματα στον πλανήτη, είναι μέσα από τον φόβο και τις ανασφάλειες. Κυρίαρχος δρόμος είναι τα πρέπει, η κοινωνία, η ύλη, η εικόνα μας. Τα θέλω μας και τα νιώθω μας μπαίνουν στο μικροσκόπιο της λογικής και με κάποιο τρόπο αρχίσουν να μεταλλάσσονται, από τον περίγυρό μας ή να τίθενται με προϋποθέσεις. Όπως «αν είσαι καλό παιδί», «αν πάρεις καλούς βαθμούς», «αν πάρεις το πτυχίο» κλπ. 

Έτσι κάθε άνθρωπος έχει μέσα του πάντα ένα μικρό σκουληκάκι που λέγεται αμφιβολία. Αυτή η αμφιβολία μας βρίσκει κατώτερους σε…, ανάξιους σε…. Όλο αυτό το «μαρτύριο» μας κάνει να φεύγουμε σε απόσταση από την αληθινή μας υπόσταση. Όχι, δεν είναι έπαρση να θεωρήσεις τον εαυτό σου Θεϊκό, αφού είναι !!!Το αντίθετο του είναι ασέβεια!!! Είναι η αντίληψη της αλήθειας, είναι η πραγματική οπτική γωνία.
Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να σε έστειλε εδώ ο Θεός, με την δική Του ενέργεια μέσα σου, για να είσαι Βασιλιάς εδώ κι εσύ να μην το αξιοποιήσεις? Μα πώς να το αξιοποιήσεις με τόσους φόβους και ανασφάλειες, αυτές είναι ενέργειες αντίθετες με τον Θεό και την Αγάπη.
Η Αγάπη, μια λέξη χιλιοειπωμένη. Μια λέξη που έχει το ρεκόρ Γκίνες. Ποια είναι η χρήση της ? Πώς καταλαβαίνουμε πότε είναι «σωστή» και πότε είναι «λάθος» ? Πώς τη μετράμε ? Υπάρχει τρόπος να τη μετρήσουμε ? Η Αγάπη δεν μπορεί να μετρηθεί, να κοστολογηθεί γιατί απλώς είναι η βασική ενέργεια στο Σύμπαν και αφού το Σύμπαν δεν έχει όριο, ούτε η αγάπη μπορεί να έχει κάποιο όριο. Όρια βάζει το μυαλό για να μπορεί να έχει μέτρα και σταθμά. Όμως η αγάπη δεν έχει, ούτε θα αποκτήσει μέτρο.
Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε τη δομή της, την διάσταση της Αγάπης και πώς μπορεί να την βιώσει ένας άνθρωπος όταν το επιλέξει. 


Η πολικότητα του εγώ- μυαλού όπως έχουμε αναφερθεί στα κείμενα Ο δρόμος προς τοΤάγμα του Φοίνικα + Μετέτρεψε το μυαλό σου από κόλαση σε παράδεισο μας τάσσει σε μία διαδρομή διπολικότητας. Η διπολικότητα είναι μία διαδρομή που ξεκινάει από το μυαλό και βρίσκεται μέσα στον χαρακτήρα του ανθρώπου.
Όταν το εγώ χάσει την ιδιότητά του τότε κάνει την εμφάνισή της η προσωπικότητά μας και ο ρόλος της ψυχής μας. Εκεί γίνεται η πρώτη αλλαγή στη δική μας δομή της πολικότητας, από δι-πολικότητα σε αυθεντική πολικότητα.
Η βασική διδασκαλία για την πρώτη μας στάση- πολικότητα είναι η Πυθαγόρεια διαδρομή αυτογνωσίας, αυτοκυριαρχίας, ο θάνατος του πάθους- επιθυμία, η αναβάθμιση της σάρκας μας σε φωτεινό Ουράνιο Σώμα. Ο Πυθαγόρας ήταν αυτός που έβαλε τις βάσεις για την διδασκαλία. Όπου σε αυτή τη διδασκαλία στηρίχθηκαν οι Εσσαίοι δάσκαλοι του Ιησού. Ο Ιησούς ήταν ένας από τους καλύτερους μαθητές της σχολής των Εσσαίων γιατί από ότι καταλαβαίνουμε ήταν επιμελής και με Θέληση να φτάσει τον Απόλυτο Στόχο που δεν ήταν άλλος από το να αναλάβει τον Ρόλο που Του είχε Αναθέσει ο Πατέρας. Να διδάξει, να χλευαστεί, να σταυρωθεί και να αναστηθεί.  

Ο Ιησούς ήταν ένας από τους λίγους ανθρώπους στον πλανήτη που κατάφερε να φέρει εις πέρας την Αποστολή Του χωρίς να εμφανιστεί το εγώ του ως εμπόδιο στον δρόμο Του. Δεν κατάφερε να τον επηρεάσει κανένας ούτε η βιολογική του Μαμά- η Παναγία, ούτε κανένας από τον περίγυρο. Ακολούθησε απόλυτα το Άστρο του και έτσι κατάφερε να μπει στη Θεϊκή Γεννήτρια.
Ο Ιησούς λοιπόν μέσα από την διαδρομή της εκπαίδευσή του δημιούργησε την υποδομή για την πολικότητά του, αφού ότι άκουγε- έβλεπε- μύριζε- άγγιζε, γευόταν το μετέφερε στην καρδιά Του. Η καρδιά Του μέσα από την γαλήνη και αρμονία άνοιξε τις δύο ενέργειες- ορμόνες μέσα του την οξυτοκίνη και την σεροτονίνη. Αυτές οι δύο ορμόνες ενεργοποιούν ένα ηλεκτρικό πεδίο στον άνθρωπο, όπου τότε ανοίγει το ηλεκτρόνιο της Θεϊκής Ενέργειας μέσα του.  Οι άνθρωποι που έχουν αυτές τις δύο ορμόνες σε ισορροπία, είναι αυτοί που η πολικότητάς τους είναι Θεϊκή. Με αποτέλεσμα να επηρεάζουν- «εμβολιάζουν» το περιβάλλον τους με την ενέργεια της αγάπης. 

Αυτές τις δύο ορμόνες λοιπόν κατάφερε μέσα από την αυταπάρνηση, ταπεινότητα, σεβασμό, εργασία ο Ιησούς να τις ενεργοποιήσει. Τότε του ανοίχτηκε απόλυτα το Παράθυρο προς την Ουράνια πατρίδα Του και όλη η Αποστολή Του.

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα