Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Αλήθεια αντέχεις την αλήθεια ?

Το παρακάτω κείμενο δεν είναι προπαγάνδα, δεν είναι χρωματισμένο με κάποιο κόμμα. Είναι απλώς φυσική! Τι εννοώ φυσική. Με τη φυσική ότι στείλεις επάνω θα επιστρέψει κάτω. Οπότε με όλα αυτά που κάνουμε αυτά και θα επιστρέφουν. Επειδή έχουμε την συνήθεια να αναζητάμε τον φταίχτη στον απέναντι, ίσως ήρθε η ώρα να πάμε μέχρι τον καθρέφτη και να πάρουμε το κομμάτι που μας αναλογεί.



Μήπως έχουμε μία ηθική και μία συνείδηση πτυσσόμενες?
Μήπως τα έχουμε όλα κομμένα και ραμμένα όπως μας βολεύουν ?
Η Ηθική είναι μία κατάσταση που όταν υπάρχει, υπάρχει προς όλους τους τομείς. Δεν μας συμβαίνει πότε- πότε και αν δεν μας βολεύει την αλλάζουμε. Εύκολα στήνουμε τους άλλους στον τοίχο αλλά όταν πρόκειται για μας είναι άλλο!
Όλα βολικά τα έχουμε κάνει και τώρα που όλα πάνε στραβά ψάχνουμε να βρούμε τον φταίχτη αλλά στον καθρέφτη δεν θα πάμε. Όχι βέβαια εμείς δεν φταίξαμε σε τίποτε, όλα οι άλλοι τα έκαναν.
Το πόσο πτυσσόμενη ηθική και συνείδηση έχει ο καθένας μας, μόνο ο ίδιος μπορεί να το γνωρίζει και να το αξιολογήσει. Και αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι και κάποτε σε αυτόν τον τόπο να υπάρξει δικαιοσύνη θα πρέπει να βελτιώσουμε τους εαυτούς μας πρώτα ολοκληρωτικά.
Θυμάμαι όταν άρχισαν να μειώνονται οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων όλοι μα όλοι έλεγαν επιτέλους! 

Γενικά όταν άρχισε αυτή η λαίλαπα της κατρακύλας η χαρά του ενός για την δυστυχία του άλλου και το «καλά να πάθουν» πήγαινε κι ερχόταν. Είδαμε λοιπόν ποιος κρατούσε την αγορά !!! Πήρε φωτιά το σπίτι του δημόσιου υπαλλήλου και τελικά κάηκαν και όλα τα σπίτια.
Το χουμε είναι η αλήθεια όταν συμβαίνει κάτι στον δίπλα να λέμε «έλα μωρέ σιγά πως κάνεις έτσι», κι αν δεν έχουμε το θάρρος να το πούμε στον ίδιο θα το σχολιάσουμε με τον κολλητό/ή. Όταν όμως το ίδιο ακριβώς πρόβλημα χτυπήσει τη δική μας πόρτα, τότε αλλάζει μέγεθος γίνεται άξιο λόγου και φυσικά «κλάψας» μεγαλύτερης ίσως από του προηγούμενου. Τώρα έχει σημασία το πρόβλημα και μάλιστα μεγάλη, αφού συμβαίνει σε μας, έτσι ?
Ας σταματήσουμε να λέμε «καλά να πάθει», «αχ το ευχαριστήθηκα» και άλλα τέτοια, γιατί να ξέρετε ο Νόμος που μας κυβερνά Το Σύμπαν, θα επιστρέφει πάντα ότι στέλνετε. Η κακία επιστρέφει με κακία, η αδικία με αδικία και πάει λέγοντας.
Ενώ λοιπόν η χώρα μας πεινάει, έχει αρχίσει εδώ και χρόνια να φαίνεται το πρόβλημα, υπάρχουν συνάνθρωποί μας που ψωνίζουν από γειτονικές χώρες. Από μεγαλοψυχία? Όχι φυσικά από ίδιον συμφέρον. Τα ρούχα, τα μπουφάν, τα τυριά, πάνε κι έρχονται. Μην νιώθεις όμως αδικία όταν το χ εργοστάσιο κλείνει από δω και πάει στη γειτονική χώρα κι εσύ μένεις χωρίς δουλειά. Αυτό το ντόμινο κάπως άρχισε. 

Ενώ το παιδί μας που σπούδασε δεν βρίσκει δουλειά, παρά μόνο λίγα μεροκάματα να κάνει δυο με τρεις φορές τη βδομάδα και να παίρνει ελάχιστα χρήματα. Όταν θα μας πάρει ο νοικάρης μας, να μας ζητήσει να του μειώσουμε το ενοίκιο, εμείς θα του πούμε «άμα σ’ αρέσει, εγώ δεν στο κατεβάζω». Θεωρούμε αδικία για το παιδί μας που δεν βρίσκει δουλειά κι εμείς με μεγάλη ευκολία θα κάνουμε άλλη αδικία.
Χρωστάμε εμείς σε κάποιον χρήματα και ξέρουμε πόσο ντροπή νιώθουμε και όταν σε εμάς  χρωστάει κάποιος λέμε «μα είναι δυνατόν να μου χρωστάει τόσο καιρό». Δηλαδή εσύ που χρωστάς είσαι άλλο και ο άλλος που σου χρωστάει άλλο ?
Κανείς δεν μας φταίει που είμαστε εμείς πτυσσόμενοι και που τα βλέπουμε όλα μόνο από τον εαυτούλη μας.
Κανείς δεν μας φταίει που οι θάλασσες κάθε καλοκαίρι γίνονται χωματερή.
Κανείς δεν μας φταίει που πετάμε τα σκουπίδια μας έξω από το αμάξι μας.
Κανείς δεν μας είπε να τινάζουμε τα χαλιά μας από το μπαλκόνι και σκασίλα μας ποιος περνάει από κάτω. 

Κανείς δεν μας είπε να τρέξουμε στα μαγαζιά την Κυριακή.
Κανείς δεν μας φταίει που είμαστε φάσκω και αντιφάσκω.

Αν δεν αλλάξουμε ατομικά και δεν αναζητήσουμε μέσα μας με ειλικρίνεια πότε και που είμαστε με μία πτυσσόμενη ηθική και συνείδηση, τίποτε μην περιμένετε να αλλάξει, όχι τουλάχιστον προς το καλύτερο. Θα αλλάξει προς το χειρότερο γιατί η οργή που νιώθουμε γίνεται ένα θηρίο και θα μας κατασπαράξει όλους. Ας αλλάξουμε αυτό το ελάττωμά μας, να φταίει πάντα ο άλλος και να δούμε εμείς που φταίμε. 

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα