Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Γίνε φτωχός για μια μέρα…

Προσπάθησε για μια μέρα, να αφήσεις τις κλασικές σου συνήθειες και βίωσε την απόλυτη φτώχεια. Δες πως είναι να μετράς τα ψιλά σου και να μη σου βγαίνει να πάρεις ούτε ψωμί. Προσπάθησε να κοιμηθείς στο παγκάκι της γειτονιάς σου. Πήγαινε να σταθείς στα κοινωνικά συσσίτια. Προσπάθησε να νιώσεις πως νιώθει ένας σου συνάνθρωπος που έφτασε σε αυτό το σημείο.


Σας έχει τύχει ποτέ να είστε σε κεντρικό σημείο μιας μεγάλης πόλης όπως η Αθήνα ή η Θεσσαλονίκη να βρίσκεστε σε ένα παγκάκι και να κλαίτε? Αν ναι τότε ξέρετε με πόση απάθεια λειτουργούν οι συνάνθρωποί μας. Πόση αδιαφορία !!! Αυτό όλο είναι τρομαχτικό. Σε προσπερνούν λες και δεν υπάρχεις. Σε κοιτούν αλλά δεν ρωτούν. Νιώθεις μέσα σε τόσο κόσμο αόρατος ? γελοίος ? Που πήγαν οι άνθρωποι ? Που πήγε η ανθρωπιά μας ? Το φιλότιμο που το καμαρώνουμε ότι είναι δική μας λέξη ? Γιατί τόση αδιαφορία για τον διπλανό μας. Γιατί να μη πούμε στον διπλανό «είμαστε όλοι μαζί σε αυτή τη μάχη»?
Εμείς οι απλοί άνθρωποι θα αλλάξουμε όλο το τοπίο. Εμείς θα ανοίξουμε τις αγκαλιές μας στον διπλανό μας. Έχετε σκεφτεί πόση θλίψη υπάρχει σε κάθε σπίτι σήμερα ? Πόσος πόνος και πόση ντροπή ? 

Μη περιμένετε οι ακριβές γραβάτες ότι νοιάζονται για μας. Η κάθε γραβάτα απ’ αυτές που φορούν θα μπορούσαν να ταΐσουν παιδιά και παιδιά. Όμως  γι’ αυτούς είμαστε απλώς νούμερα σε ποσοστά. Αυτά τους νοιάζουν τα ποσοστά τους και τίποτε άλλο.
Εμείς θα φέρουμε ξανά τον πολιτισμό ανάμεσά μας. Εμείς θα νοιαστούμε για τη γειτονιά μας. Εμείς θα πούμε στον διπλανό μας να μη ντρέπεται. Κανείς μας δεν πρέπει να ντρέπεται. Έναν πόλεμο βιώνουμε και στη μάχη πρέπει να νικήσει η αλληλεγγύη και όχι η γραβάτα.

Δεν γεννηθήκαμε για να γεμίσουμε τις τσέπες μας με πλούτο, αλλά τις καρδιές μας. 

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα