Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Ο Διανοητής και η σκέψη του

Συνεχίζουμε τα βήματα εκπαίδευσής μας για τον Λευκό Μανδύα και τον Φοίνικα.

Είπαμε μέχρι τώρα ότι η σκέψη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και ότι η σκέψη μας αποτελεί γόνο, δηλαδή δημιουργία. Ο ζηλωτής που έχει μπει στη διαδρομή να φτάσει στα ανώτερα σκαλιά του Ναού γνωρίζει πολύ καλά πώς να χειρίζεται τις σκέψεις του. Έτσι μετατρέπεται σε Διανοητής. Ο Διανοητής είναι αυτός που αναζητά κάθε μέρα και κάθε λεπτό τον Λόγο Του Ιησού και ψάχνει τρόπους να τον εφαρμόσει. Ο Διανοητής έχει αρχίσει να ξεχωρίζει τις σκέψεις του έτσι φεύγει κάθε μέρα όλο και περισσότερο από την εγωιστική διαδρομή της σκέψης. Οπότε η κάθε σκέψη του είναι χωρίς φραγμούς ή περιορισμούς ή πάθη ή επιθυμίες. 

Το μέσον της σκέψης του Διανοητή δεν είναι πια το μυαλό του, αλλά η καρδιά του. Η καρδιά όταν αναλάβει ρόλο «μυαλού» αυτοκαθαρίζεται με αποτέλεσμα να καθαρίζει ταυτόχρονα και το αίμα. Γιατί όταν η καρδιά συναντήσει τον Ιησού, τότε αρχίζει η αναδιοργάνωσή της. Ο ρόλος της καρδιάς κάθε ανθρώπου είναι από τα πιο σημαντικά του όργανα, εκείνη είναι αυτή που ρυθμίζει το αίμα στον οργανισμό και μαζί με τη σωστή αναπνοή μεταφέρεται το μήνυμα της υγείας στο σώμα. Το σώμα τότε μετατρέπεται σε βαθυσκάφος σωτηρίας, της δικής μας ψυχής αλλά και όλων όσων βρίσκονται στο άμεσο περιβάλλον μας. Η καρδιά λοιπόν όταν αναλάβει τον ρόλο του Διανοητή- Διανοούμενου τότε στέλνει την κάθαρση στο 3ο μυστικό πέρασμα. Είναι το ηχείο μας, από εκεί που βγαίνει ο ήχος μας. Το στομάχι μας είναι αυτό που μετά τους πνεύμονες δέχεται τον αέρα που μπαίνει σε μας μέσα από την αναπνοή μας. Η αναπνοή ενός ανθρώπου, που είναι γεμάτος αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα είναι κοφτή και όχι ολοκληρωμένη. Άρα δεν αιματώνεται σωστά όλο μας το σώμα με την κοφτή αναπνοή, το στομάχι δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε και η καρδιά κουράζεται για να στείλει πιο γρήγορα το αίμα, γιατί παίρνει το μήνυμα της κόπωσης. Όσο ο ζηλωτής καθαρίζει από τις σκέψεις και τα συναισθήματα, βελτιώνεται κατά πολύ η ανάσα του, γίνεται όλο και πιο ήρεμη μέσα από την αρμονία και φυσικότητα μας. Όταν ο Ιησούς φωλιάσει στην καρδιά μας τότε η ανάσα μας γίνεται προσευχή, γίνεται μελωδία, γίνεται Θείος Λόγος. 

Τότε μπορούμε να αρχίσουμε να μελετάμε πάλι τα Ευαγγέλια και εκεί σε εκείνη τη χρονική στιγμή της κάθαρσης ανοίγονται νέες πληροφορίες μέσα από αυτά τα κείμενα. Μέσα από αυτόν τον Λόγο και με την ουσιαστική προσευχή μαζί με την εργασία μας προς τις σκέψεις μας ο Θείος Λόγος γεννά σε μας την αρχέγονη γνώση.
Μάθε να λειτουργείς σαν Διανοητής- Διανοούμενος. Αφού τίποτε δεν γίνεται τυχαία, οφείλουμε κάθε τι να το αναγνωρίζουμε και να αναζητάμε τι ήρθε να μας διδάξει και πώς. Η επιθυμία του Διανοούμενου πια σταματάει να έχει την ποταπή χρήση της χωριστότητας πια και μετατρέπεται σε Θεϊκή κόλλα, μια κόλλα που θα ενώσει τα κομμάτια τα δικά μας με τους διπλανούς μας και με το Θείο. Δηλαδή αυτόματα ο Διανοητής οφείλει να είναι σε κατάσταση τέτοια που να γνωρίζει πως θα έπραττε ο Ιησούς στην κάθε κατάσταση, αλλά επίσης να βλέπει στον κάθε διπλανό του τον ίδιο τον Θεό. Άρα ο Ιησούς να βλέπει τον Ιησού άρα εσείς είστε το όχημα της ίδιας ενέργειας μέσα και έξω. Εσείς και ο απέναντι είστε ένα και το αυτό. Η κάθε σας πράξη και λόγος να είναι μόνο μέσα από τη Θεική Παρέμβαση. 

Δύσκολο μοιάζει ? Ναι είναι δύσκολο αν κι εφόσον έχουμε ακόμη εγωιστικά κατάλοιπα, κατάλοιπα τέτοια που μας κατευθύνει η εικόνα η δική μας αλλά και του άλλου.
Θα μου πείτε και τι με νοιάζει εμένα ο Μανδύας και ο Φοίνικας, αφού είμαι καλός άνθρωπος δεν έχω πειράξει κανέναν. Κανένας δεν μπορεί να κατευθύνει κανένα. Η συνείδησή σας είναι αυτή που ξέρει τι είστε και γιατί.
Τώρα γιατί να πάρετε μία περιουσία η οποία σας ανήκει όπως ανήκει στον καθένα, όπως είπα και σε προηγούμενο κείμενο, τα βήματα θα τα γράψουμε όλα. Τώρα ποιος θα τα εφαρμόσει και πότε είναι στην δική του μεριά.
Οι επιθυμίες λοιπόν που αφορούν την χωριστότητα πρέπει να είναι οριακά αυτές που έχουν να κάνουν με τη σωστή λειτουργία της βιολογικής μας κατάστασης, όπως το φαγητό. Κάθε αλλόγιστη χρήση της βιολογίας μας όμως,  είναι ασέβεια οπότε δεν είμαι Διανοητής αλλά λειτουργώ υστερόβουλα και χωρίς να σκέφτομαι τις συνέπειες.
Η προώθηση του Θεικού Σχεδίου είναι ο στόχος του Διανοητή και τίποτε άλλο. Οπότε για κάθε μας σκέψη καλό είναι να ελέγχουμε παράλληλα και την ταλάντωσή μας δηλαδή το συναίσθημα. 

Μία σκέψη μας ανάλογα με την ταλάντωση που θα υποστεί θα έχει και την ανάλογη δύναμη που θα εκτοξευτεί. Να ξέρετε ότι η καθαρή αγάπη έχει μία βασική διαφορά από τον θυμό- μίσος- οργή. Ενώ μοιάζουν ότι έχουν την ίδια ταλάντωση ο θυμός το μίσος, η οργή θα φύγουν με την ίδια δύναμη μπροστά και λίγο προς τα πάνω. Ενώ η αγάπη θα φύγει όλη προς τα πάνω και θα σχηματίσει μία τεράστια ομπρέλα προστασίας. Φανταστείτε τις ταλαντώσεις θυμού- οργής- μίσους σαν σφαίρα, ενώ την αγάπη σαν βεγγαλικό το οποίο θα απλωθεί στον ουρανό. Προτού λοιπόν δομήσουμε μία σκέψη να οραματιστούμε τον σκοπό της, να διαπιστώνουμε τον προορισμό της και να ελέγχουμε την ταλάντωσή της. Πώς ? Στη αρχή ξέρω, θα είστε σε εγρήγορση και θα μοιάζει με βουνό. Όμως όλα είναι εκπαίδευση και για όλα κάπως εκπαιδευτήκαμε. Δεν γεννηθήκαμε έτοιμοι να κάνουμε εξισώσεις κάπως τα μάθαμε, με υπομονή και επιμονή. Το ίδιο θα κάνουμε και τώρα. Όλο αυτό είναι μέχρι να μπει στον αυτόματο. Όπως τώρα ξέρουμε πόσο κάνει 12 + 12 έτσι και όλο αυτό που τώρα μοιάζει βουνό θα μπει στον αυτόματο. Τώρα για το πρώτο αρχικό στάδιο θα κάνετε όπως τότε «θα μετράτε με τα δάχτυλα του χεριού» μέχρι να βρείτε τον σωστό τρόπο. Παράλληλα καλό είναι να ελέγχεται και την ανάσα σας,  αυτή επίσης θα σας δείχνει κάθε λεπτό σε τι κατάσταση είστε. Αλλιώς είναι η ανάσα στον φόβο, στον θυμό, στο άγχος. Παρατηρήστε την και μετά θα ξέρετε τι ταλάντωση έχετε. Θα ξέρετε ότι η ταλάντωση αυτή του θυμού για παράδειγμα δεν αιματώνει σωστά ούτε την καρδιά αλλά ούτε τον εγκέφαλο. 

Ο έλεγχος λοιπόν του καθημερινού μας κραδασμού, την δική μας ταλάντωση, την δική μας ανάσα θα μας δείχνει σε ποιο σημείο είμαστε και που έχουμε ακόμη κενά.

Κάθε προσπάθεια μας για να φτάσουμε όλο και πιο κοντά στον Πατέρα, όταν γίνεται μέσα από την ψυχή μας και με καθαρή αγάπη- ανιδιοτέλεια, Εκείνος το αναγνωρίζει και θα στέλνει Βοηθούς Του να μας στηρίζουν τα βήματά μας. 

ετικέτα ( Φοινικας ) 

Δωροθέα