Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Ο δρόμος προς το Τάγμα του Φοίνικα

Ο Φοίνικας είναι μία μορφή επαίνου. Το σκήπτρο που θα μας δοθεί από τη στιγμή που θα πάρουμε τον Λευκό Μανδύα και μετά. Σε αυτή την ετικέτα λοιπόν με τον ομώνυμο τίτλο θα αρχίσει μία διαδρομή διδασκαλίας για να φτάσουμε να οδηγηθούμε προς το σημείο της παραλαβής του Φοίνικα.


Έχουμε αρχίσει να βλέπουμε αναλυτικά τα 15 βήματα που μας οδηγούν στο να πάρουμε τον Λευκό Μανδύα-Μαίανδρο.
Είδαμε στο κείμενο Μετέτρεψε το μυαλό σου από κόλαση σε παράδεισο μέχρι το 10ο  βήμα. Σήμερα θα προχωρήσουμε παρακάτω μέχρι και το 13ο  .
Στο 10ο βήμα μετά την ανάπτυξη και των 15,  θα επιστρέψουμε γιατί έχει ολόκληρη διαδρομή καθοδήγησης για την επίτευξή του.
Στόχος μας είναι να καθαρίσουμε εντελώς το 3ο μυστικό πέρασμα- κέντρο- τσάκρα και τις σκέψεις μας. Δηλαδή το συναίσθημά μας και τη σκέψη μας. 
Οι σκέψεις γενικά στη ζωή του κάθε ανθρώπου είναι ένας κυκεώνας. Μέχρι να μπούμε στην διαδρομή της αυτοβελτίωσης και της αναζήτησης το μυαλό του κάθε ένα από μας έκανε «παιχνίδι» με τον δικό του τρόπο. Οδηγός του μυαλού μας ήταν το υποσυνείδητό μας. Εκεί που όλα μας τα χρόνια μαζεύονταν τα πρέπει, τα στάνταρς και όλα όσα αφορούσαν το χαρακτήρα μας και την εικόνα μας.
Τα λόγια μας γενικά φανερώνουν απόλυτα τις σκέψεις μας αλλά κυρίως ποια στοιχεία του χαρακτήρα μας παραμένουν ακόμη ανέπαφα. Το εγώ- χαρακτήρας κάθε ανθρώπου έχει ώρες προϋπηρεσίας σε αυτή τη ζωή, οπότε λογικό είναι να παρεμβαίνει σε ορισμένες περιπτώσεις. Εμείς ως εργάτες του Φωτός οφείλουμε να αναγνωρίζουμε  τις περιπτώσεις που θα μας «ρίξουν» στην παγίδα του εγώ- χαρακτήρα και να αναζητούμε τι υπόλοιπα έχουν παραμείνει εκεί ανέπαφα στην αποθήκη του υποσυνείδητου μας. Κάθε φορά που το εγώ- χαρακτήρας παρεμβαίνει με σκέψεις και λόγο κλισέ μας δείχνει πόσο ακόμη είμαστε «δεμένοι» με το χθες- υποσυνείδητο. Κάνουμε τότε την έρευνά μας σε βάθος.
Όσο καθαρίζουμε τις σκέψεις μας τόσο μεγαλώνει ο χώρος μέσα στο μυαλό μας. Όσο μεγαλώνει ο χώρος στο μυαλό μας τόσο εκείνο παραμένει για περισσότερο χρόνο στη σιωπή. Καθαρίζω τις σκέψεις μου δεν θα πει επιβάλλω να μη μιλήσει το μυαλό, αλλά το παρατηρώ και μέσα από την διαδρομή της αυτοβελτίωσης το ανακουφίζω, το αγκαλιάζω  και το φροντίζω. 
Οι σκέψεις είναι σαν τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας με το κόψιμο- σκάσε δεν θα φύγουν θα πολλαπλασιαστούν. Με τη φωτιά θα φύγουν, η φωτιά είναι η ζεστή αγκαλιά, αγάπη.
Οι σκέψεις μας χωρίζονται σε 3 κατηγορίες. Τις περιττές, τις εγωιστικές και τις σκέψεις μίσους.
Οι περιττές θα φέρνουν η κάθε μία το αποτέλεσμά της. Αν είναι καλές και ευγενικές δεν χρειάζεται τίποτε να γίνει. Αν όμως είναι κακές και γεμάτες κριτική τοποθέτηση η πληρωμή του τιμήματος δεν θα αργοπορήσει πολύ. Ποιες είναι οι περιττές σκέψεις ? Πάλι ζέστη κάνει, ακόμη βρέχει, μας μούλιασε ο καιρός πότε θα στρώσει. Είχε πολύ κίνηση στον δρόμο κλπ. Όλες αυτές οι σκέψεις και γενικά συμπεριφορά δεν βρίσκεται πλέον μέσα στον δρόμο του ερευνητή- εργάτη. Είναι περιττές διαπιστώσεις. Γιατί για τον πνευματικό άνθρωπο δεν έχει σημασία πια τι μέρα είναι, τι καιρό κάνει κλπ. Τον οδηγεί απόλυτα το είμαι και το είμαι είναι απόλυτα εναρμονισμένο με την αρμονία της φυσικότητας. Δεν ενστερνίζεται πια ο ζηλωτής το δίπολο αλλά την μία και μοναδική ροή της ενέργειας του Θεού.
Οι εγωιστικές σκέψεις τώρα οι οποίες εξαποστέλλονται με έντονη πρόθεση σκληραίνουν το αιθερικό περιβάλλον με αποτέλεσμα να μη του επιτρέπουν να μετατραπεί σε πυραμίδα για να πάρουμε τον Μανδύα. Όσο πιο πολύ σκληραίνουμε τα τοιχώματα του αιθερικού μας σώματος- περιβάλλον, τόσο πιο πολύ χρόνο θα χρειαστούμε για την κάθαρσή του αλλά και τη διάνοιξη του. Οι εγωιστικές σκέψεις είναι αυτές που σε έχουν ακόμη δεμένο με την χωριστότητα και το δίπολο, οι ταμπέλες και κατηγορίες είτε σε καταστάσεις είτε σε ανθρώπους. Ο εργάτης πια δεν χωρίζει μια κατάσταση είτε σε καλή είτε σε κακιά. Ούτε τους ανθρώπους σε καλούς ή κακούς. 
Τελευταίες είναι οι σκέψεις μίσους. Η σκληρή και αυστηρή διαδρομή του μυαλού, το κουτσομπολιό το φαρμακερό, που μεταφέρει από τον έναν στον άλλον δόνηση αντίθετη με αυτή της ενέργειας και το Θεϊκό Σχέδιο. Όλο αυτό δυστυχώς επηρεάζει αυτόματα και το σώμα των συγκινήσεων, άρα τα ύδατα του σώματος. Όλο αυτό το κομμάτι είναι ο θάνατος της ψυχικής παρορμήσεως- αυθεντικότητας. Γιατί όταν ο άνθρωπος δημιουργεί τέτοια δύνη πάνω από το κεφάλι του αποκτάει μεγάλη απόσταση από τον ρόλο της ψυχής του. Οι σκέψεις μίσους όταν εκστομισθούν ενδυναμώνουν τον απατηλό κόσμο και δημιουργούν γίγαντες κακίας. Αν η πρόθεσή τους είναι να πληγώσουν, να τραυματίσουν και να «σκοτώσουν» γυρίζουν πίσω σε αυτόν που τις έστειλε και του καταστρέφουν το έργο του.

Επίγνωση λοιπόν στην σκέψη και τον λόγο. Κάθε σκέψη οφείλει να ταυτοποιηθεί  με τα κομμάτια του εγώ- χαρακτήρα και να μετατραπούν σε Θεία Ροή ενέργειας για να αρχίσει η κάθαρση του Αιθερικού μας πεδίου. 

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα + Αλίκη Μπέιλη