Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Το επίπεδο των αισθήσεων ( μέρος 4ο)

Από το τρίτο μέρος είπαμε πως θα αναζητήσουμε τώρα :


Πώς μπορούμε να βρούμε τι υπάρχει στην αποθήκη του υποσυνείδητου ως προς τις αισθήσεις μας ? Θεωρώ πως είναι ένα ερώτημα που καθένας θα ήθελε να το απαντήσει για να μπορέσει να φτάσει να έχει πάλι τον έλεγχο των αισθήσεών του. Γιατί όλοι μας γεννηθήκαμε για να είμαστε ελεύθεροι και από ότι μπορούμε να καταλάβουμε δεν λειτουργούμε με ελευθερία, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Έναν αντίθετο δρόμο που δεν τον επιλέξαμε αλλά κυρίως μας έχει οδηγήσει σε μπελάδες ως προς το όλο της ζωής μας.
Θα οδηγηθούμε για αυτό το ερώτημα μέσα από τη σύσταση του ίδιου του εγκεφάλου, για να μάθουμε τη φυσιολογία του και τις βασικές του ιδιότητες.
Μέσα λοιπόν στον εγκέφαλό μας βρίσκονται τα εξής κέντρα: της ικανοποίησης, της επιθετικότητας, του σεξ, της πείνας, της δίψας, της θερμότητας. Αυτά τα κέντρα ως βασικοί άξονες της ισορροπίας μας είναι που ορίζονται από τις αισθήσεις μας, επηρεάζουν τον συναισθηματικό μας κόσμο, άρα όλο το κομμάτι του χαρακτήρα μας.
Από την ανάλογη εκπομπή που έχουν οι αισθήσεις επηρεάζουν είτε θετικά είτε αρνητικά το κέντρα αυτά.
Ο υποθάλαμος που φιλοξενεί αυτά τα κέντρα είναι η επίφυση και η υπόφυση με μια λέξη ο Μυξαδένας.
Ανάλογα λοιπόν με τα ερεθίσματα που λαμβάνει ο εγκέφαλος μας μέσα από τις αισθήσεις μας ανάλογα μηνύματα πηγαίνουν σε αυτά τα 6 κέντρα. Όπως βλέπουμε αυτά τα κέντρα είναι 6 σε σχέση με τα 7 τσάκρα που έχουμε στο σώμα μας. Άραγε μήπως είναι και αυτά τελικά εφτά ? Ναι είναι εφτά και αυτά τα κέντρα. Με ποιο τρόπο οι 4 αισθήσεις που βρίσκονται στο κεφάλι ορίζονται ως το ένα κέντρο και έτσι μαζί με τα 6 δημιουργείται μία επιπλέον 7δα που οφείλουμε να φέρουμε σε αρμονία για τη σωστή και αρμονική λειτουργία του σώματος μας. 

Οπότε για να δούμε με ποιο τρόπο έχουν επηρεαστεί οι αισθήσεις μας και μας έχουν δεσμεύσει τη ζωή θα οδηγηθούμε μέσα από αυτά τα 6 κέντρα.
Που από ότι καταλαβαίνουμε τα μηνύματα που λαμβάνουμε μόνο από τις λέξεις που αφορά το κάθε κέντρο είναι αρκετά για να βγούμε σε συμπεράσματα.
Είναι ίσως τώρα πιο ορατό για τον καθένα να καταλάβει ποιο κέντρο του υπερλειτουργεί ή υπολειτουργεί και τότε μπορεί να οδηγηθεί και στις αισθήσεις του.
Γενικά λοιπόν μέσα από τις αισθήσεις της όρασης, της ακοής και της γεύσης ο εγκέφαλος λαμβάνει τις πληροφορίες και αρχίζει να δομεί τον τρόπο που θα λειτουργούμε στο μετέπειτα στάδιο της ζωής μας.
Έτσι επηρεάζονται τα κέντρα της πείνας, της δίψας, της επιθετικότητας και του σεξ. Αυτά τα 4 κέντρα μαγκώνονται όταν λαμβάνουν μηνύματα αυστηρότητας, θυμού, απαξίωσης. Τότε αρχίζουν να υπερτερούν και αυτό ανάλογα με την υποδομή του είμαι μας, του αυθεντικού μας κομματιού. Γιατί στις αρχές της ζωής μας το αυθεντικό μας κομμάτι κάνει τη εμφάνισή του. Όπου με τις ανάλογες πληροφορίες κάνει αναπαράσταση το «σαλιγκάρι» με επιτυχία. Κρύβεται δηλαδή το πραγματικό μας είμαι και βγαίνει μπροστά η αναγκαστική μας άμυνα. Έτσι η ψυχή- πραγματικός εαυτός κλείνεται στο καβούκι του και ανακαλύπτει τρόπους άμυνας. Τότε ενισχύονται ανάλογα τα κέντρα. Της πείνας, όπου συναντάμε παιδιά που κλείνονται στον εαυτό τους και δεν τολμούν εύκολα να πουν τη γνώμη τους. Αυτά τα παιδιά αναπτύσσονται με το να αποζητούν την τρυφερότητα στην γεύση και πιο εύκολα θα τα δούμε να κλείνονται στους εαυτούς τους και να επιλέγουν τη ζωγραφική. Είναι ο τρόπος για να εκφράζονται. Οι αισθήσεις τους όραση και ακοή μπαίνουν στον δρόμο της άμυνας και νιώθουν ένα αίσθημα ευθύνης σχεδόν για τα πάντα. 

Το κέντρο της επιθετικότητας δημιουργείται όταν τα παιδιά λαμβάνουν απαξιωτικά μηνύματα από το περιβάλλον τους που τα θεωρεί πάντα κατώτερα και τα μειώνει σε κάθε τους δεξιότητα. Έτσι αυτά τα παιδιά αναπτύσσουν το κέντρο αυτό για μπορούν να έχουν το έλεγχό τους. Είναι θυμωμένα, δεν μπορούμε εύκολα να τα εντάξουμε σε δραστηριότητες και μόνιμα θα έχουν μία άρνηση, την οποία θα την εκδηλώνουν με θυμό. Οι αισθήσεις που επηρεάζονται είναι η ακοή και η όσφρηση σε αυτά τα παιδιά. Τα οποία αναζητούν τον καλό λόγο και ψάχνουν πάντα να καλύψουν την ανάγκη τους για επιβεβαίωση.
Το κέντρο του σεξ είναι αυτό που θα ενεργοποιηθεί από ένα παιδί που νιώθει εντελώς άσχημα γι’ αυτό που είναι. Ενοχικά θα αντιμετωπίζει το σώμα του και αυτό θα μετατραπεί σε εκδικητική διαδρομή. Συνήθως είναι αυτά τα παιδιά που ακούν από τους γονείς τους φράσεις όπως «δεν σ’ αγαπάει η μαμά», «θα σε δώσω στον κακό λύκο» . Επίσης φράσεις όπως «δεν αγαπάς τη μαμά», «εσύ θα με πεθάνεις εμένα». Οπότε αυτά τα παιδιά δημιουργούν ένα ενοχικό περίβλημα το οποίο μαγκώνει απόλυτα την αίσθηση της όρασης, της ακοής και της γεύσης.
Έτσι η πείνα δένεται απόλυτα με την επιθετικότητα αλλά και με τη σεξουαλική δομή. Το προφίλ του κάθε ανθρώπου δημιουργείται μέσα από αυτούς τους δρόμους. Με το ανάλογο μεγάλωμα ενεργοποιούνται τα ζωώδη ένστικτά μας, αυτά που είναι η αιτία για όλη μας τη δομή.
Όταν τα κέντρα αυτά λοιπόν δεν λειτουργούν με ισορροπία ο Νους είναι εγκλωβισμένος και αναζητά να καλύψει τις ανάγκες του. Ο Νους  πέφτει αναγκαστικά σε παγίδες οι οποίες τον οδηγούν σε μία διαδρομή άμυνας και επίθεσης. Έτσι οι αισθήσεις συνεργάζονται με αυτά τα λάθος μηνύματα που λαμβάνουν από τα κέντρα και δημιουργούν έναν ανάλογο συναισθηματικό κόσμο.
Το κέντρο της πείνας είναι αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία και είναι αυτό που όταν δεν λειτουργεί σωστά τότε αρχίζουν να επηρεάζονται και τα άλλα. Η πείνα είναι το μέσω της χειραγώγησης. Πείνα δεν εννοούμε μόνο την διαδρομή της ως λειτουργία του στομάχου, αλλά ως πληροφορία πληρότητας γενικά. 

Ο τρόπος χειραγώγησης της πείνας, του να αφήνεις κάποιον «νηστικό», μπορεί να το κάνει κάποιος με πολλούς και διάφορους τρόπους. Νηστικό από αγκαλιά, από αγάπη, από καλό λόγο, από σωστό περιβάλλον, από συμπεριφορές υποβιβασμού κλπ.
Σε έναν άνθρωπο που το κέντρο της πείνας υπολειτουργεί αρχίζει η χαμηλή αυτοεκτίμηση και ο άνθρωπος αυτός εστιάζει στην ανάγκη του για αυτοσυντήρηση, δεν έχει αυτοκυριαρχία. Γίνεται έρμαιο των ορέξεων από τις ορμόνες και τις ενδορφίνες του εγκεφάλου οι οποίες και αυτές υπολειτουργούν και το άτομο αυτό ζει πάνω σε μία νάρκη. Μία νάρκη που κάποτε θα ανοίξει με ανάλογη έκρηξη. Έτσι οι σκέψεις, οι αισθήσεις μας και τα συναισθήματά μας διαστρεβλώνουν απόλυτα την εικόνα των πάντων γύρω μας.
Όλο αυτό ο άνθρωπος επειδή δημιουργήθηκε σταδιακά το νομίζει απόλυτα φυσιολογικό και δεν θα μπει στη διαδικασία να το ψάξει. Άλλωστε «φροντίζει» και η καθημερινότητά μας γι’ αυτό, για να αποφεύγουμε να κοιτάξουμε προς τα μέσα μας. Η ορατότητά μας ως προς το μέσα μας αν και εφόσον υπάρχει θα παραμείνει στην επιφάνεια και μέχρι ένα σημείο.
Τώρα θεωρώ ότι μπορείτε να καταλάβετε, γιατί σε κάποιον άνθρωπο του είναι δύσκολο να κόψει το ποτό, αν είναι ένας δρόμος εθισμού. Αν δεν μπορεί να ελαττώσει το φαί, αν δεν μπορεί γενικά και ειδικά να βάλει τον εαυτό του σε έναν δρόμο. Γιατί όλο αυτό που προσπαθεί να κάνει ο άνθρωπος αυτός στον εαυτό του είναι να τον θέσει πάλι υπό την διαδικασία του βιασμού, του εκφοβισμού. Και ο άνθρωπος όσο πιο μαγκωμένα είναι αυτά τα κέντρα του τόσο πιο δύσκολα μπορεί να βρει άκρη. Όμως τώρα μέσα από τα συναισθηματικά προφίλ που έδωσα παραπάνω μπορείτε να αρχίσετε τουλάχιστον να δίνεται στους εαυτούς σας μία ουσιαστική αγκαλιά και κατανόηση. Κάθε μορφή επιβολής που έχετε κάνει στο παρελθόν από σας για σας θα πέφτει στο κενό. 

Γιατί είναι άδικο να σας φέρεστε με εχθρότητα. Βρείτε τα γιατί σας και περάστε μαζί με τον εαυτό σας από ένα μαγικό ταξίδι έρευνας. Η συναισθηματική ψυχρότητα που βιώθηκε στο παρελθόν από το περιβάλλον σας και από της καταστάσεις να μην είναι πια ο οδηγός σας.
Μπορούμε τώρα επίσης να καταλάβουμε γιατί τα πάθη είναι θάνατος και γιατί είναι δύσκολο να τα φέρουμε σε ισορροπία. Γι’ αυτό λέγονται θανάσιμα, γιατί είναι δεμένα απόλυτα με αυτά τα 6 κέντρα και τις αισθήσεις. Ανάλογα με την ηλικία που έχουμε λοιπόν αυτά τα πάθη έχουν κάνει τεράστιες «φωλιές» μέσα μας και από μας χρειάζεται πολύ θέληση και πάρα πολύ ψάξιμο. Η σταθερότητα, ο σεβασμός και η επανάληψη θα σας οδηγήσουν λοιπόν στην ελευθερία.

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα