Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Οι Δονητικές Ψυχικές απώλειες μέρος 6ο

Στο 5ο μέρος είδαμε την συκοφαντία ως απώλεια της ψυχικής δόνησης.


Όπου η συκοφαντία είναι η μητέρα της κακίας που φωλιάζει μέσα στον άνθρωπο και γεννάει το δηλητήριο της ζήλιας. Με αποτέλεσμα να ανοίγει τότε η δεύτερη σφραγίδα ( Αποκάλυψη του Ιωάννη) η οποία θέτει το αίμα σε προβλήματα.
Συμβολίζεται η σφραγίδα αυτή με κόκκινο ίππο. Που σημαίνει μαγκώνεται όλο το πρώτο τσάκρα- κέντρο- μυστικό πέρασμα, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος αυτός να αρχίσει να βιώνει προβλήματα ως προς την επιβίωση. Η μάχη όπως λέει η δεύτερη σφραγίδα γίνεται και εξωτερικά και εσωτερικά. Άρα αρχίζει και παίρνει τα σκήπτρα η χειρότερη μορφή του θυμού, η οργή που γίνεται μομφή. Αυτό είναι ένα δηλητήριο που γεμίζει όλο το αιθερικό περιβάλλον του ανθρώπου και η ζωή του μετατρέπεται αργά και βασανιστικά σε κόλαση σε όλους τους τομείς.
Η ψυχή κανενός δεν έχει μέσα της όλο αυτό το κομμάτι, αντίθετα έχει το θείο, την θεία Πνοή.
Όταν συναντήσουμε όμως στη ζωή μας όλο αυτόν τον δρόμο του κρίνω κατατάσσω, αξιολογώ, ασχολούμαι με τις ζωές των άλλων τότε η δική μου γεμίζει με τις δυσκολίες όλων αυτών που κρίνω.
Το σύμπαν γενικά και ειδικά όπως και ο Θεός είναι απόλυτα δίκαια και δίνουν πάντα ότι δώσουμε. Οπότε αν εμείς θεωρούμε τους εαυτούς μας καλύτερους από τους άλλους ανθρώπους και πάντα κάτι βρίσκουμε να μας φταίει στους άλλου, είτε είναι δικοί μας άνθρωποι, είτε απλώς γνωστοί, είτε γείτονες. Τότε γίνεται ακριβώς αυτό, τους απαλλάσσουμε από ότι είναι να τους συμβεί και το αναλαμβάνουμε εμείς αφού θεωρούμε τους εαυτούς μας καλύτερους και εκείνους υποδεέστερους. Ο Νόμος του ότι έδωσες θα πάρεις. 

Οπότε όταν μετά από την διαδρομή της συκοφαντίας ανοίξει η σφραγίδα αυτή με τον κόκκινο ίππο, υποτάσσεται το σώμα μας στον δρόμο της δυσκολίας. Αρχίζουν τα προβλήματα οικονομικής φύσης, απώλειες σε υλικό κομμάτι, ζημιές στα υλικά μας αγαθά. Επίσης αρχίζουν τα προβλήματα στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους μας, βιώνουμε προδοσίες. Και τελικώς αποδέκτης γίνεται το σώμα μας που για τόσο καιρό «φιλοξενεί» αυτόν τον τρόπο που μετατρέπεται σε απόλυτος τρόμος. Γιατί το αίμα μας επηρεάζεται απόλυτα και τότε αρχίζουν τα προβλήματα υγείας από μικρά μέχρι μεγάλα.
Αυτό φυσικά όταν αρχίζει και γίνεται σε συλλογικό επίπεδο και επεκτείνεται από εμάς προσωπικά, σε όλο το περιβάλλον είτε οικογενειακό, είτε της γειτονιάς μας, είτε της πόλης μας είτε της χώρας μας είτε του πλανήτη μας τότε η σφραγίδα αυτή θα ανοίξει για όλους μας και οι απώλειες θα είναι για όλους μας.
Μάλλον μπορούμε να καταλάβουμε ότι αυτό βιώνουμε τώρα σχεδόν όλοι μας.
Το πρώτο που μπορούμε να κάνουμε σε προσωπικό επίπεδο είναι να αναγνωρίσουμε και να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε άξιοι εμείς να κρίνουμε κανέναν. Είναι έπαρση να νιώθουμε εμάς καλύτερους από τους άλλους, να νιώθουμε εμάς πιο έντιμους από τους άλλους. Άλλωστε ο καθένας μας τελικά κρίνεται μέσα από τις ίδιες του τις πράξεις, από την ίδια του τη συνείδηση και από τον Θεό. Τι θα λάβει και τι έχει λάβει ο καθένας μας, αν θεωρεί ότι αυτό που ζει δεν του αξίζει, ας αναλογιστεί πόσο έχει κρίνει, αξιολογήσει, κατατάξει και συκοφαντήσει. Τότε θα καταλάβει ότι ναι μεν αυτά που ζει δεν του αξίζουν, αλλά τα επέλεξε, τα μαγνήτισε και τώρα τα βιώνει. 

Η απόλυτη λύτρωση θα έρθει με την αλήθινή μας ταπείνωση στον Θεό, να φτάσουμε να παραδεχτούμε το μέγεθος του εγωισμού μας που μας έφερε στο σημείο να κρίνουμε και να αξιολογήσουμε τα παιδιά Του και αδέρφια μας. Ύστερα μετά από αυτό να υποσχεθούμε στους εαυτούς μας να μην πέσουμε ποτέ ξανά στην παγίδα αυτή και να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε κανέναν, όχι γιατί δεν έχουμε σωστή κριτική θέση, αλλά δεν έχουμε σωστή όραση. Δεν μπορούμε δηλαδή να ξέρουμε σε καμία περίπτωση όλα τα κομμάτια του άλλου, άρα όταν θα τον κρίνουμε θα είναι βάση ενός συμβάντος και μόνο. Μα μπορεί κάποιος και εσάς να σας κρίνει μόνο μέσα από ένα συμβάν, αφού δεν έχει απόλυτη και καθαρή εικόνα για σας ? Μόνο εσείς είστε μαζί σας 24 ώρες το εικοσιτετράωρο και κανένας άλλος. Έτσι κανένας δεν μπορεί να σας κρίνει ή να σας αξιολογήσει σωστά και φυσικά αμερόληπτα. Οπότε κάθε μορφή κριτικής είναι έτσι κι αλλιώς λάθος. Και τοποθετείτε τους εαυτούς σας να βιώνουν άλλα από αυτά που τους ανήκουν, με την άσκηση κριτικής. Η ψυχή αποδυναμώνεται και δεν ζει- βιώνει τον δρόμο που ήρθε να ζήσει, αλλά ζει τα υπολείμματα από τις ζωές των άλλων.
Κάθε δυσκολία, ατυχία, ασθένεια είναι απόληξη κριτικής και όχι δρόμος της ψυχής.
Τώρα η γνώση σου χτύπησε την πόρτα, τώρα ξέρεις.
Αν η ζωή σου δεν σου άρεσε και δεν σου αρέσει όλο αυτό που βιώνεις, θα σου πω ότι έχεις απόλυτο δίκιο. Όλο το «παιχνίδι» τώρα είναι στα χέρια σου και μπορείς να την αλλάξεις.
Μόνο να προσέξεις, το υποσυνείδητο, είναι ένας ύπουλος συνεργάτης και φυσικά έχει προϋπηρεσία. Με αποτέλεσμα να του είναι πολύ πιο εύκολο να ακολουθήσει τον δρόμο της συνήθειας παρά τον νέο αυτόν δρόμο που θα του πεις εσύ. Όπως επίσης στην διαδρομή της κάθαρσης που θα αρχίσεις να κάνεις, εκείνο θα σου κρύψει πράγματα που έχεις σκεφτεί για ανθρώπους, σκέψεις που ενδεχομένως να μην τις έχεις πει ποτέ ή ακόμη και να τις είπες να τις έχεις ξεχάσει. 

Όλος αυτός ο δρόμος αφορά τη δική σου ζωή και μόνο. Οπότε μην περιμένεις να τελειώσεις αυτό το κομμάτι μέσα σε μία μέρα, μπορεί να σε πάρει η κάθαρση και μήνες.

Αλλά η αμοιβή Του Πατέρα θα είναι μεγαλύτερη από αυτή που εσύ φαντάζεσαι και περιμένεις. 

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα