Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Όταν το κέρμα συνάντησε τη σταγόνα…

Ήταν κάποτε ένα κέρμα που επειδή γυάλιζε νόμιζε πως είχε βρει την ευτυχία, ήξερε πως με την εμφάνισή του εξουσιάζει τους πάντες και τα πάντα. Έτσι θεωρούσε ότι είναι ο κυρίαρχος της ζωής και όλου του παιχνιδιού.


Είχε πάντα δύο πλευρές για να αναδεικνύει πάντα όποια άρμοζε με την στιγμή και την περίσταση.
Εκεί που μια μέρα λιαζόταν είδε ξαφνικά μπροστά του κάτι να λαμπιρίζει τόσο όμορφα. Αυτό το κάτι δεν μπορούσε να το καταλάβει από μακριά γιατί κάθε τόσο άλλαζε κα χρώματα. Μάλιστα αναρωτήθηκε πως είναι δυνατόν αυτό το κάτι που είναι τόσο μικρό να έχει περισσότερη γυαλάδα από τον εαυτό του ( κέρμα) και μάλιστα να έχει την ιδιότητα να αλλάζει χρώματα.
Έτσι αποφάσισε να πάει κοντά να δει τι είναι αυτό το τόσο μικρό και τόσο λαμπερό.
Όταν έφτασε κοντά είδε μία σταγόνα. Μια σταγόνα νερού, τόσο δα μικρή είναι δυνατόν να έχει τόση λάμψη!!!  Σκέφτηκε το κέρμα.
Τότε στάθηκε μπροστά στη σταγόνα και αποφάσισε να αρχίσει να αυτοπαρουσιάζεται. 

Γεια σου, είμαι το κέρμα, ένα ισχυρό και δυνατό όπλο που έχω καταφέρει να ελέγχω τους ανθρώπους. Είμαι η δύναμή τους, η ζωή τους και ο λόγος για να ζουν. Για μένα δουλεύουν και μάλιστα έχω την ιδιότητα να τους παρουσιάζω όποτε χρειαστεί και τις δύο μου όψεις. Πάντως χωρίς εμένα δεν μπορούν να ζήσουν και τώρα με χρειάζονται περισσότερο από ποτέ.
Η σταγόνα άκουγε με προσοχή το κέρμα και δεν μιλούσε, παρά το άφησε να τελειώσει όλο αυτό που έλεγε.
Καλό μου κέρμα, που λάμπεις και από τις δύο μεριές, εσύ νομίζεις ότι ορίζεις τις ζωές των ανθρώπων ? Νομίζεις ότι χάρις εσένα ζούνε και αναπνέουν ?
Κι όμως καλό μου κέρμα, να σε ενημερώσω πως με εσένα η ζωή τους θα έχει πάντα δύο πλευρές. Την καλή και την κακή. Την άσχημη και την όμορφη. Γιατί όποιος στηριχτεί επάνω σου και επάνω σε αυτό το χρώμα σου που είναι είτε ασημί είτε χρυσό είναι πλασματικά χρώματα. Που δυστυχώς κάποιες φορές εσύ το ίδιο μετατρέπεσαι σε μαύρο, γιατί έχεις κάνει πολλούς ανθρώπους και ζωές γενικά να χαθούν για χάρη σου. Εξ’ αιτίας σου έγιναν πόλεμοι, φόνοι. Για χάρη σου οι άνθρωποι πουλάνε τις αξίες σου. Άρα φίλε μου μήπως εσύ το μόνο που μπορεί να έχεις δώσει στους ανθρώπους είναι ο φόβος και η χειραγώγηση. Γιατί τους έχεις εξουσιάσει και έτσι φοβούνται μήπως σε χάσουν. 

Όμως εγώ αγαπητό μου κέρμα, μία τόση δα μικρή σταγόνα όπως με είπες, έχω όλη μου την ουσία σε αυτή την ολότητα που βλέπεις. Δεν έχω πλευρές, δεν έχω όψεις αλλά είμαι μία και μέσα σε αυτή τη μία σταγόνα είναι κρυμμένα όλα τα μυστικά του πλανήτη γη, του σύμπαντος και των ανθρώπων. Αφού μέσα σε αυτή τη σταγόνα που είμαι κρύβεται όλη η δημιουργία. Για παράδειγμα μέσα σε μένα μπορείς να βρεις τα στοιχεία των ωκεανών, των θαλασσών αλλά και όλων των ανθρώπων. Γιατί μέσα σε κάθε άνθρωπο είμαι κι εγώ. Ενώ εσύ δεν είσαι μέσα σε κανένα άνθρωπο, είσαι έξω από αυτούς. Δεν είσαι κομμάτι τους. Το ουσιαστικό τους κομμάτι είμαι εγώ που είμαι μέσα τους.
Αν θέλεις μπορούμε να ενωθούμε για να δώσουμε στους ανθρώπους τη σοφία να σε χειρίζονται και όχι να τους χειρίζεσαι και επίσης την ιδιότητα να μπορούν να αναγνωρίζουν τον τρόπο να γίνουν όλοι τους γεμάτοι από συμπόνια και να γνωρίσουν τη Θεική τους υπόσταση.
Πώς ? Μα θα ενωθούμε μαζί και θα μου δώσεις το ασημί χρώμα σου για τη σοφία και το χρυσό σου για την Θεική υπόσταση. Ύστερα από αυτές τις δύο ενώσεις μας θα μετατραπώ σε σταγόνα φλόγας και θα τους ζεστάνουμε τις καρδιές και μετά θα μετατραπώ σε έλαιο για τους Ελεήσει ο Θεός και να θεραπεύσει κάθε τους βάσανο.  

Η σταγόνα φλόγας και το έλαιο θα δημιουργήσουν το καντήλι της λύτρωσης και μέσα από τα χρώματα που θα λαμπυρίζουν από αυτόν τον πολυΈλαιο ελεημοσύνης, καλοσύνης και ενότητας οι άνθρωποι θα είναι πάντα γεμάτοι από όλα.
Έτσι το κέρμα ενώθηκε με τη σταγόνα και τότε ο πλανήτης μας μετατράπηκε σε μία παραδεισένια ζωή γεμάτη από ουσία.

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε έρθει εδώ στη γη με έναν και μοναδικό στόχο, να ζήσουμε τον παράδεισο. Κι όμως ζούμε την απόλυτη διαδρομή της κόλασης. Ας ενώσουμε τις καρδιές μας με τη σταγόνα της λυτρωτικής αγάπης για να λάβουμε τη σοφία και τα Δώρα του Θεού.  

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα