Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2015

Ο δρόμος προς την Υπέρτατη Γνώση

Η μία ιδέα είναι να αποδεχτείς την πρώτη απάντηση και να νιώσεις κάλυψη και η άλλη να αναζητήσεις την Ανακάλυψη άρα να συνεχίσεις 


να απορείς. Αυτός είναι ο δρόμος της γνώσης και της ανακάλυψης η μόνιμη δίψα για μάθηση και η μόνιμη απορία. Να αναζητάμε πάντα και για τα πάντα ένα πώς. Στον πλανήτη υπάρχουν τόσες διδασκαλίες ως προς την πνευματική Ανάταση, οι οποίες αναπαράγονται με μεγάλη ευκολία και επιτυχία. Όμως για να δώσουν καρπούς αυτές οι διδασκαλίες ο τρόπος είναι η αναζήτηση του πώς, Πώς θα φτάσω να περπατήσω τα βήματα ενός μεγάλου Δάσκαλου, Μύστη. Εμείς όμως αντί να μπούμε σε αυτή την τόσο σημαντική διαδρομή και την εκ βαθέων αναζήτηση απλώς αναζητάμε ποιανού η διδασκαλία είναι σωστή, ποιανού είναι λάθος κλπ. Κι όμως μέσα από την διάθεση του κρίνω, κατηγορώ και αξιολογώ τον δρόμο των Δασκάλων αυτών που έκαναν ότι μπόρεσαν με τα «όπλα» που διέθεταν, απλώς συνεχίζουμε μία διάθεση κουτσομπολιού η οποία δεν δίνει κανέναν καρπό, το αντίθετο θα έλεγα. Έτσι αυτός που κρίνει, αξιολογεί ή κατατάσσει έναν Δάσκαλο το μόνο που καταφέρνει είναι να απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την Πνευματική οδό. 

Βάλε έναν δάσκαλο οδηγό στη ζωή σου και μέσα από τα πως ως προς την διδασκαλία Του αναζήτησε ποια βήματα χρειάζεται να κάνεις εσύ για να φτάσεις να πατάς εκεί που πάτησε. Οι διδασκαλίες έτσι όπως είναι δομημένες είναι για να φτάσουμε εμείς να πατήσουμε στο σημείο του Δάσκαλου και στη συνέχεια να αναζητήσουμε με ποιο τρόπο μπορούμε να πάμε έστω και ένα βήμα παραπάνω. Όμως οι περισσότεροι την ώρα εκείνη του πως, χωρίς να μπουν στην διαδικασία του βάθους, αλλά παραμένουν στο επιφανειακό σημείο του εγώ, το οποίο θα δώσει τη λαθεμένη εικόνα και θα σου πει είμαι, δεν θα ψάξουν άλλο. Θα θεωρήσουν τους εαυτούς τους Μύστες και θα αρχίσουν την διδασκαλία χωρίς καμία βάση και υποδομή. Γιατί μπορεί το εγώ να δώσει την απάντηση στα πως, αλλά ύστερα αυτό το πώς οφείλει να αξιοποιηθεί μέσα από την μοναδικά υπέροχη λέξη, Εφαρμόζω!!! Ναι λοιπόν εφαρμόζω. Όσο εφαρμόζω, ανοίγομαι και όσο ανοίγομαι αναζητώ κι άλλο πως και μετά κι άλλο εφαρμόζω. Έτσι η δρόμος της γνώσης μετατρέπεται σε βίωμα. Όσα περισσότερα βιώνεις τόσο σταθεροποιείσαι κι όσο σταθεροποιείσαι δεν χρειάζεται να προσπαθείς να πείσεις ότι είσαι, γιατί απλώς είσαι. Κι όταν είσαι πραγματικά δεν ψάχνεις και δεν έχεις ανάγκη να πείσεις κανέναν. 

Η αρχή της έρευνας λοιπόν και της αναζήτησης είναι να φτάσει κάποιος να περπατάει με τα ίδια βήματα του Δάσκαλου που έχει επιλέξει. Ύστερα ο Δάσκαλος αυτός που θα αναλάβεις να τον περπατήσεις μέσα από το βιώνω, θα σε οδηγήσει στον επόμενο Δάσκαλο. Γιατί οι Πνευματικοί Δάσκαλοι αυτοί που έδωσαν τροφή ουσιαστικής γνώσης και πια έχουν αφήσει τον πλανήτη μας, δεν έχουν μεταξύ τους την αξιολόγηση και κατάκριση. Έτσι κι αλλιώς και εδώ όταν ζούσαν δεν ασχολιώντουσαν με όλους τους αλλους, αλλά ερευνούσαν πως θα δώσουν τροφή ουσίας. Οπότε όταν εμείς τους βάλουμε ως οδηγούς και αρχίσουμε να πλησιάζουμε τον δρόμο τους Εκείνοι αναλαμβάνουν τον δρόμο εκπαίδευσής μας και μας δίνουν τον επόμενο Δάσκαλο. Ο επόμενος Δάσκαλος μπορεί να είναι ένα βιβλίο, μία κατάσταση βιωματική, ένα ξαφνικό συμβάν για να μας δώσουν επιπλέον γνώση και επιπλέον βιώνω για να μας περάσουν στο επόμενο σκαλί της γνώσης. Ένας άνθρωπος που αναζητά την Πνευματική αλήθεια είναι πάντα ένας μόνιμος μαθητής έρευνας του πως και του εφαρμόζω. Όταν κάποιος θεωρήσει ότι έφτασε κάπου, το μόνο που έχει καταφέρει είναι το εγώ του να τον έχει κρατημένο σε ένα νομίζω και τότε σταματά κάθε έρευνα. Το μόνο που μπορεί να έχει ανάγκη αυτός που σταμάτησε την εκμάθηση είναι να καταξιωθεί ως προς το πλήθος. Και χωρίς το βίωμα, το πράττω, εφαρμόζω τότε είναι ο ίδιος σε λάθος δρόμο και δίνει και λάθος πληροφορίες ή διδασκαλίες στους «μαθητές» του που τελικά είναι και οι δύο ομάδες στον δρόμο του πάθους- πάθημα. Πέφτουν στις παγίδες του εγώ το οποίο νομίζει ότι είναι εαυτός. 

 Η δημιουργία της μάθησης είναι η επανάληψη. Για να καταφέρουμε να κάνουμε οτιδήποτε «κτήμα» μας ως γνώση και να αρχίσουμε να μετατρέπουμε συνήθειές μας είναι η επανάληψη. Να βάλουμε την σωστή τροφή της γνώσης, αφού αναζητάμε τα πως και τα εφαρμόζω και το επόμενο βήμα είναι η επανάληψη. Η επανάληψη είναι αυτή που θα βοηθήσει συνήθειες του εγώ να αλλάξουν. Επανάληψη δεν εννοούμε να κάνουμε διαλογισμούς αλλά να πράττουμε μέσα στη μέρα μας ως Πνευματικά όντα. Η επιτυχία του διαλογίζομαι δεν είναι το «σταμάτα» που θα πούμε μέσα από επιβολή στον εαυτό μας και στο μυαλό μας. Αλλά να φτάσει το μυαλό μας μέσα από σωστές τεχνικές στο στοπ. Όταν ένα μυαλό είναι γεμάτο θόρυβο και εμείς του πούμε στοπ τώρα είναι η ώρα του διαλογισμού, εκείνο μπορεί να μας κάνει τη χάρη και να σταματήσει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σταματά. Υπομένει καρτερικά μέχρι την στιγμή που θα έχει την δυνατότητα να κάνει ότι έχει συνηθίσει. Απλώς εμείς του δίνουμε λάθος τροφή και λάθος πληροφορίες. Μόνο η κατανόηση, η αναζήτηση γιατί σκέφτεται και με οδηγό την μόνιμη έρευνα και δίψα μέσα από τον δρόμο της αυτογνωσίας θα φτάσουμε στην απόλυτη σιωπή, αλλά μέσα από τη φυσικότητα γιατί θα έχουμε απαντήσει στο εγώ μας σε κάθε του γιατί, σε κάθε του ένσταση. Μόνο τότε το εγώ μας συνεργάζεται απόλυτα μετατρέπεται σε εαυτός και επιτρέπει τότε στην ψυχή μας να αναλάβει τον ρόλο μέσα στο σώμα. Τότε ως έναρξη αρχίζει η ωραιότερη συνεργασία μας για την Πνευματική μας διαδρομή. 

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα