Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Το σώμα λέει αυτά που αποφεύγει το στόμα.

Το στόμα δεν λέει, δεν μιλάει, δεν έχει μάθει να εκφράζεται. Κι όταν εκφράζεται και θέλει να πει την αλήθεια, την φοβάται. Γιατί την φοβάται ? Γιατί νομίζουμε πως όταν πούμε αλήθεια θα χάσουμε τους ανθρώπους από δίπλα μας. Κι έτσι η αλήθεια δεν λέγεται συσσωρεύεται και μετατρέπεται σε λάστιχο. Που όσο το τραβάς αυτό τεντώνεται και εσύ νομίζεις ότι έχει περιθώρια. Κι όμως δεν έχεις περιθώρια, απλώς το εσωτερικό σου λάστιχο – υπομονή, έχει ελαστικότητα. Και κάποτε αυτή η ελαστικότητα δεν υπάρχει και τότε το λάστιχο αυτό ή σε εκτοξεύει με φόρα ή σπάει. Όπως και να αντιδράσει το λάστιχο φέρνει μαζί του καταστροφές. Όπου οι καταστροφές θα είναι είτε προς τις σχέσεις μας, είτε προς το σώμα μας.

Νήπιο = νους ήπιος

Όπου νήπιο = νους ήπιος και εμείς κάνουμε προσπάθειες για να σταματήσει αυτό το ήπιο.
Κι εμείς μετατρέπουμε το ήπιο σε όπιο….. δηλητήριο δηλαδή.
Ο νους που είναι ήπιος, είναι η καρδιά μας.

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Μιλάμε με τα παιδιά μας.

Μιλήστε στα παιδιά ή μιλάμε με τα παιδιά ?
Δύο δρόμοι που μοιάζουν, αλλά δεν είναι ίδιοι.

Ποιος φταίει τελικά ?

Φταίει ο ήλιος που μας καίει ή εμείς που καθόμαστε λάθος ώρες για ηλιοθεραπεία ?
Φταίει η ζάχαρη που μας παχαίνει ή εμείς που δεν έχουμε μέτρο ?
Φταίνε τα τηγανιτά, οι σάλτες, το ψωμί που μας παχαίνουν ή μας ανεβάζουν επίπεδα χοληστερίνης ή ότι άλλο μέσα στο σώμα ή εμείς που δεν ξέρουμε να βάλουμε έναν ρυθμό σεβασμού σε μας ?
Φταίει το αυτοκίνητο που μας σκοτώνει ή εμείς που δεν προσέχουμε ?
Φταίει το μαχαίρι που μας σκοτώνει ή εμείς που το κάνουμε λάθος χρήση ?
Ποιος φταίει τελικά ?

Καθρέφτη - καθρεφτάκι μου…

Πόσο εύκολα οι άνθρωποι λένε άλλα από αυτά που νιώθουν ή από αυτά που πιστεύουν και νομίζουν ότι δεν φαίνονται.
Το ψέμα και γενικά όλα όσα λέμε τα οποία δεν είναι αλήθεια, φαίνονται από το πρόσωπο, αλλά και από το σώμα.

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Τα κλειδιά που ανοίγουν τις σφραγισμένες μας ενέργειες.

Κάθε ένας από μας έχει μέσα του το Θείο. Είναι ένα κομμάτι του Θεού. Όπου αυτό το κομμάτι είναι σφραγισμένο – κλεισμένο και για να ανοίξει χρειάζεται τα ανάλογα κλειδιά. Όχι στο περίπου, αλλά ακριβώς.
Τα κλειδιά αυτά είναι χρυσά με ενέργεια λεπτή, καθαρή και γεμάτη αγάπη.

Το δράμα στην ζωή του ανθρώπου.

Ο άνθρωπος, ενώ έχει καταφέρει τόσα πράγματα για την εξωτερική του εξέλιξη, δεν έχει καταφέρει να απενεργοποιήσει από μέσα του το δράμα.  Κι αυτό όχι γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα, αλλά γιατί ο άνθρωπος εστιάζει πάντα έξω από τον εαυτό του.
Έτσι δραματοποιεί κάθε κατάσταση και αν η μία κατάσταση δράματος φύγει από την ζωή του, θα ανακαλύψει άλλη.
Πόση ενέργεια καταναλώνεται μέσα από το δράμα ? Πόσο ο άνθρωπος φθείρεται πραγματικά με οδηγό το δράμα ? Πόσο κάθε άνθρωπος ψάχνει για σανίδες σωτηρίας ? Και πόσο κοντά του είναι τελικά αυτές οι σανίδες ?

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Η ευλογημένη ρουτίνα.

Πόσες φορές οι άνθρωποι δεν έχουν την αίσθηση ότι η καθημερινότητά τους είναι μία ρουτίνα, δηλαδή μία βαρετή κατάσταση? Νομίζω πολλές φορές έχουν αυτήν την αίσθηση.
Κι όμως η ρουτίνα τι είναι ? 

Το κολάζ της αγάπης και της ευτυχίας.

Η ζωή είναι απρόβλεπτη, όμως σίγουρα σου έχει χαρίσει και στιγμές αγάπης και ευτυχίας.
Αυτές οι στιγμές είναι για σένα και για κάθε άνθρωπο η γεννήτρια που δίνει κίνηση και αρμονία.
Τι είναι το κολάζ της αγάπης ?
Είναι μία δική μας τεχνική – δημιουργία, την οποία μπορούμε να την εφαρμόσουμε.

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Μέρα χωρίς Θεό = χαμένη μέρα.

Ο Θεός είναι ένα μεγαλείο Αγάπης και ευσπλαχνίας, για τον καθένα μας.
Κι όμως εμείς νιώθουμε τόση μεγάλη απόσταση από Εκείνον.
Θα θυμηθούμε να πάμε προς το μέρος του μόνο όταν θα θελήσουμε κάτι. Θα τον θυμηθούμε μόνο σε μεγάλες ανάγκες. Αν η μέρα μας ή η ζωή μας ρέει αρμονικά, δεν θα του απευθύνουμε τον λόγο.
Πολλές φορές νιώθουμε για κάθε μας επιτυχία καμάρι για τους εαυτούς μας, ενώ για κάθε μας πρόβλημα ή αποτυχία θα ρωτήσουμε «γιατί με τιμωρείς Θεέ μου».
Το να επιλέξουμε να ζήσουμε την ζωή μας κατά Θεό και να είμαστε κοντά Του κάθε λεπτό δεν είναι αδυναμία. Δεν επιλέγουν να ζήσουν κατά Θεό οι αδύναμοι χαρακτήρες, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Η γνώμη για τον εαυτό σου.

Η γνώμη που έχουμε για τον εαυτό μας υπάρχει στις συμπεριφορές των ανθρώπων που μας περιβάλλουν, στο περιβάλλον μας, στη ζωή μας και στις εμπειρίες μας.
Όλες οι εσωτερικές «ταμπέλες» που «κρεμάμε» στους εαυτούς μας με επιτυχία. Όλα όσα πιστεύουμε για μας, ο κάθε ένας άνθρωπος που μας περιβάλλει τα εκπέμπει είτε προς εμάς, είτε τα έχει ως στοιχεία του χαρακτήρα του.

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Δεν γίνεται να έρθω κοντά σου, χωρίς «φάρο ενότητας».

Δεν γίνεται να έρθω κοντά σου, αν έχω απόσταση από τον εαυτό μου.
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι για όλους μας, άλυτα ή παράξενα προβλήματα για τα οποία αναζητούμε λύσεις. Οι λύσεις αυτές κάποιες φορές είναι επώδυνες, αυστηρές, δύσκολες κλπ.

Κάνε κάτι μοναδικά μαγικό!!

Κάνε κάτι μοναδικά μαγικό!!
Τι ?

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Η αγάπη δεν ζει μέσα στο σωστό και το λάθος.

Όλη μας τη ζωή κυνηγάμε το σωστό και πολεμάμε το λάθος. Αυτό το κυνήγι, μας έχει οδηγήσει να χάνουμε πολλά από τη ζωή μας, αλλά το βασικότερο είναι ότι χάνουμε τους ανθρώπους μας και τους εαυτούς μας μέσα σε αυτή μας την διαδικασία.

Έλαιον δε αμαρτωλού μη λιπανάτω την κεφαλή μου.

Έλαιον δε αμαρτωλού μη λιπανάτω την κεφαλή μου
( στοίχος 5 από τον ψαλμό 140).
Δηλαδή ο διάβολος για να παγιδέψει τον άνθρωπο και να τον σύρει στο μέρος του με ευκολία, τον καλοπιάνει πρώτα από την κεφαλή. Δηλαδή από τις επιθυμίες του μυαλού του.

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Φοίνικας ένα σεμινάριο που βιώνεται.

Πολλά πράγματα στην ζωή δεν περιγράφονται
Έτσι είναι και τα σεμινάρια του Φοίνικα.

Η Δάδα της κατανόησης οδηγεί στην φώτιση.

Αν σε νευριάζω σημαίνει πως έχω αποκαλύψει μία αλήθεια του χαρακτήρα σου που νόμιζες ότι δεν φαίνεται…
Αυτό γίνεται, όταν άτομα του περιβάλλοντος μας, μας κάνουν να νευριάζουμε. Μία τους πράξη, ο τρόπος τους, μας φανερώνει, μία πτυχή του εαυτού μας, την οποία δεν την ξέραμε ή νομίζουμε ότι δεν υπάρχει.
Εμείς οι άνθρωποι, θέλουμε την αλήθεια, αλλά δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε όταν αυτή παρουσιαστεί.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Αφήνω σήμερα ελεύθερη την καρδιά μου.

Αφήνω σήμερα ελεύθερη την καρδιά μου χωρίς καμία επιθυμία, χωρίς καμία δέσμευση .... αλλά πετάω ελεύθερη σαν τον άνεμο, σαν την πεταλούδα,, σαν τον αετό και δεν υπάρχει για μένα όριο .... αλλά χάνομαι μέσα στο σύμπαν για να ενωθώ μαζί του.
Πόση απλή είναι η ζωή και πόσο όμορφη γίνεται αν βγάλουμε από πάνω της κάθε τι που είναι φθαρτό και ανούσιο.

Όταν το σώμα μας πονάει…

Το σώμα είναι ο τελικός αποδέκτης της συμπεριφοράς μας προς τους εαυτούς μας, προς το περιβάλλον μας.
Το σώμα μας είναι ο «καθρέφτης» μας ο οποίος μας κάνει ανά τακτά διαστήματα ενημέρωση για το πώς «βαδίζουμε» στην ζωή μας, στην καθημερινότητά μας.